Συνεντεύξεις

Facebook

Twitter

Συνέντευξη με τη Λίνα Σακκά

 
   Η νουάρ παράσταση «Η κυρία της νύχτας» είναι στην ουσία μία χρονομηχανή για τη δεκαετία του πενήντα… Η ιστορία του Γιάννη Μαρή παίρνει σάρκα και οστά και μία ομάδα εξαιρετικών ηθοποιών έρχεται να μας μεταδώσει τη συγκίνηση, το πάθος και φυσικά την κάθαρση μιας αφήγησης για ένα κορίτσι και την εκδίκησή του. Είδαμε την παράσταση και θεωρήσαμε ότι το επόμενο βήμα ήταν – φυσικά – να φιλοξενήσουμε τη Λίνα Σακκά, τη μοιραία γυναίκα της νύχτας, η οποία πολύ ψυχρά επιτελεί το «λειτούργημα» που της υπαγορεύει μια βασανισμένη ψυχή. Συναντηθήκαμε στο θέατρο, λίγο πριν την παράσταση και με φόντο τη σκηνή, μιλήσαμε για το έργο, για τον τρόπο που δούλεψε, για το πώς επεξεργάστηκε όλο αυτό. Μιλήσαμε επίσης για το ετοιμάζει και ενθουσιαστήκαμε που ένας από τους μελλοντικούς της στόχους αφορά την ακόμα πιο όμορφη σύμπραξη γονιών και παιδιών. Ένας πολύ όμορφος άνθρωπος, με μια ομορφότερη ψυχή… Πολλές ευχαριστίες στη Μαργαρίτα Δρούτσα, η οποία φρόντισε να πραγματοποιηθεί αυτή η συνέντευξη.
 
sakka325
 
Καλώς σας βρήκαμε, κυρία Σακκά!
Καλώς ήλθατε λοιπόν στο Θέατρο Κιβωτός. Έχουμε τη χαρά να είμαστε πλέον σε ένα κλειστό χώρο. Η παράσταση αναδεικνύεται σε μία άλλη της μορφή. Είχαμε την ευκαιρία να ξαναδούμε το έργο από την αρχή και να το αναδείξουμε ακόμα περισσότερο σαν έργο, στον κλειστό χώρο πια, γιατί το καλοκαίρι… Η αλήθεια είναι ότι το τοπίο ήταν μαγικό, αλλά ίσως το έργο να αδικήθηκε λίγο. Επειδή το τοπίο ήταν πολύ εντυπωσιακό, με τις ελιές, με το πετρόχτιστο τριγύρω, λίγο τα αστέρια, λίγο το φεγγάρι, λίγο ο ουρανός… έφευγε λίγο το μάτι του θεατή. Τώρα έχουμε την ευκαιρία να δούμε το έργο λίγο πιο ουσιαστικά, να δούμε τους χαρακτήρες λίγο πιο βαθιά, να τους δώσουμε μια άλλη αξία, να φτιάξουμε μια άλλη ατμόσφαιρα που, όπως καταλαβαίνω, πιάνει τον κόσμο περισσότερο συναισθηματικά.

Επειδή στη συγκεκριμένη παράσταση υποδύεστε μια γυναίκα μοιραία… πώς προσεγγίσατε το ρόλο; Πώς δουλέψατε;
Καταρχήν, όποιο ρόλο και να χρειαστεί να υποδυθώ, όπως και πολλοί ηθοποιοί το κάνουν αυτό – σχεδόν όλοι – είτε είναι καλός σαν χαρακτήρας είτε είναι δόλιος είτε κακός, πρέπει να το «δικαιολογήσουμε», για να μπορέσουμε να τον αγαπήσουμε, να το συμπαθήσουμε και να τον υποδυθούμε τελικά. Εμένα με συγκίνησε ότι ένα κορίτσι δεκαπέντε χρονών υπέστη ό,τι χειρότερο μπορεί να υποστεί ένα παιδί… το θάνατο των γονιών του. Το να χάσει το στήριγμά του τη στιγμή ακριβώς που ήταν έτοιμο να ανοίξει τα φτερά του και να ζήσει τη δική του ζωή. Ήταν τόσο ισχυρό το πλήγμα που καθηλώθηκε σε εκείνη την ηλικία η γυναίκα αυτή και αποφάσισε, το κορίτσι αυτό, γιατί κουβαλάει το κορίτσι μέσα της, ότι «Ο μοναδικός στόχος για μένα είναι να εκδικηθώ, να πάρω το νόμο στα χέρια μου, να εκδικηθώ για το θάνατο των γονιών μου». Οπότε σ’ αυτή την κατεύθυνση έζησε, αφήνοντας πίσω της το συναίσθημα, αφήνοντας πίσω της τα δικά της προσωπικά όνειρα, που δεν πρόλαβε καν να κάνει και αφοσιώθηκε στο στόχο. Κοιτάξτε, αυτό είναι μυθοπλασία, έτσι; Είναι Γιάννης Μαρής, είναι συναισθηματικό θρίλερ… Εμείς λοιπόν με αυτό το έργο θέλουμε να δώσουμε και στους εαυτούς μας αλλά και στον κόσμο μία παράσταση, που να μας μεταφέρει σε εκείνη την εποχή, στην ατμόσφαιρα εκείνης της εποχής… Με αφορμή την ιστορία της Λιάνας Περέζ γίνεται μια παράσταση με εικαστικό ενδιαφέρον, όπως έχετε δει… Οπότε δουλέψαμε συνολικά. Δεν είδα μόνο τη Λιάνα Περέζ, είδα και την εποχή, έκανα έρευνα για την εποχή, έκανα έρευνα για τον τρόπο που οι γυναίκες φέρονταν, μιλούσαν, ειδικά της υψηλής κοινωνίας και ήταν μεγάλη χαρά να προσεγγίσω μια γυναίκα μιας άλλης δεκαετίας και να μάθω τον ψυχισμό…
 
sakka326
Δουλεύοντας πάνω στο ρόλο, ψάχνοντας, κάνοντας την έρευνά σας, δοκιμάζοντας διάφορα μοτίβα, αυτό που σας συγκίνησε περισσότερο, αυτό που σας ιντριγκάρισε περισσότερο και εκεί που είδατε ίσως και τη μεγαλύτερη δυσκολία… Ποια σημεία ήταν αυτά;
Η μεγαλύτερη δυσκολία για μένα ήταν σε σχέση με το στυλ… Σε σχέση με τον τρόπο ομιλίας. Έχουμε δει από ταινίες τον τρόπο συμπεριφοράς τότε… Όποιος έχει δει την παράσταση το καταλαβαίνει. Είναι κάτι το οποίο έπρεπε να δουλευτεί με μαθηματική ακρίβεια και κάθε παράσταση έπρεπε να έχει αυτό το συντονισμό τον άψογο, από την κίνησή μας… Εκεί δυσκολεύτηκα, με την έννοια να πιάσω το στυλ της εποχής, αλλά και να του δώσω το ρεαλισμό της εποχής που χρειάζεται, χωρίς να είναι ψεύτικο στο σήμερα… Χωρίς να φανεί αστείο…

Φοβηθήκατε ότι κάποια στιγμή μπορεί να γίνει καρικατούρα;
Ναι. Δουλέψαμε παρά πολύ για να μην γίνει. Εκτός από το κείμενο, έπαιξε πολύ ρόλο και η κίνησή μας. Έχουμε χορογράφο που επιμελείται την κίνηση και δουλέψαμε πολύ… Ακόμα το δουλεύουμε. Για να μην χάσουμε το ύφος μας κινησιολογικά πρέπει να ζεσταίνουμε το σώμα μας πριν ξεκινήσει η παράσταση και όσο δουλέψαμε υποκριτικά άλλο τόσο δουλέψαμε και την κίνηση.
 
sakka327
Η τελευταία σκηνή, που δεν θα πούμε φυσικά ποια είναι (γελάει) θα πρέπει να σας συγκινεί παρά πολύ.
Κοίτα… Εκεί είναι η δική μου ταύτιση με την Περέζ. Πριν είπα ότι χρειαζόμαστε, ότι θέλουμε μια δικαιολογία για να υποστηρίξουμε ένα ρόλο που μπορεί να μην είναι και ο καλύτερος άνθρωπος του κόσμου. Εκεί μας εξομολογείται η ηρωίδα γιατί έστρεψε τη ζωή της προς την κατεύθυνση της εκδίκησης…

sakka331
 
Μαθαίνουμε δηλαδή στο τέλος ότι είναι καλό παιδί η ηρωίδα.
Νομίζω ναι…

Απλά ταλαιπωρήθηκε πολύ.
Ταλαιπωρήθηκε πολύ και το ψυχικό τραύμα της ήταν τόσο βαθύ που δεν μπόρεσε ποτέ να το ξεπεράσει. Και μάλιστα το τέλος προκαλεί η ίδια την τύχη της. Η λύτρωση είναι το τέλος του έργου…

Σκέφτεστε αυτό το έργο να το πάτε βόλτα το καλοκαίρι; Πώς το βλέπετε εσείς;
Δεν ξέρω… Νομίζω ότι το ευχαριστηθήκαμε πολύ και το περασμένο καλοκαίρι και εδώ το ευχαριστιόμαστε πολύ… Νομίζω ότι καλό είναι να κλείσει εδώ.

Μήπως έχετε κάτι άλλο στα σκαριά και δεν μας το λέτε ακόμα;
Για καλοκαίρι όχι. Τον Αύγουστο θα ξεκινήσω πρόβες… Είναι για ένα έργο του Τένεσι Ουίλιαμς. Είναι για τον Οκτώβριο.
 
sakka328
Παράλληλα με το θέατρο, έχετε άλλες δραστηριότητες αυτή την περίοδο;
Ναι… Έχω μπει στη διαδικασία να φτιάξω ένα χώρο, ο οποίος θα στοχεύει σε μια αρμονική συνύπαρξη γονιών και παιδιών. Θα είναι ένας χώρος εστίασης, που θα μπορούν να έρχονται οι γονείς με τα παιδιά τους και να παίζουν οι γονείς επιτραπέζια, να παίζουν τα παιδιά σε έναν άλλο χώρο με ανθρώπους που θα τους κάνουν θεατρικό παιχνίδι και να μπορούν οι γονείς να πιουν τον καφέ τους…

Θεατρικό παιχνίδι για τα παιδάκια;
Τα παιδάκια θα κάνουν θεατρικό παιχνίδι, θα κάνουμε αφηγήσεις παραμυθιών… Θα χρησιμοποιήσω ό,τι γνώση και εμπειρίες έχω κι εγώ σαν ηθοποιός. Θα είμαι κι εγώ μέσα σ’ αυτό γιατί και αγαπώ πολύ τα παιδιά και δεν είμαι άνθρωπος που, όταν δεν έχει παράσταση, κάθεται σπίτι του… (γέλια) Οπότε κάνω αυτό.

Και ο χώρος;
Θα είναι στη Νέα Φιλαδέλφεια, απέναντι από το άλσος και μάλιστα έχει κοντά παιδική χαρά, οπότε τα παιδιά μπορούν να βγουν έξω και να παίξουν και οι γονείς να πάρουν ένα καφέ μαζί τους και να πάνε κι εκείνοι μαζί τους… Ήταν κάτι που μου έλειψε με το παιδί. Δεν είχα που να το πάω και τώρα φτιάχνω ένα χώρο, που να αρέσει όμως και στους γονείς. Το δικό μου ζήτημα ήταν ότι το παιδί μπορεί να πέρναγε καλά, εγώ όμως δεν ένιωθα τόσο καλά μέσα σε όλο αυτό. Κι αυτό ήταν άδικο για μένα… Γιατί μόνο το παιδί; Κι ο γονιός! Θα έχουμε και δανειστική βιβλιοθήκη, θα φιλοξενούμε και κάποιες διαλέξεις, παρουσιάσεις βιβλίων… Θα έρχονται ειδικοί να μας μιλήσουν για θέματα που αφορούν τους γονείς ή όχι μόνο τους γονείς. Ευελπιστούμε σε δημιουργικά απογεύματα. Κάπως, με έναν καφέ, να μοιραστούμε και κάτι…

Θα είστε και εσείς σ’ αυτό το χώρο;
Ναι, ναι, θα είμαι από κοντά.
 
sakka329
Να γυρίσουμε πάλι στο έργο. Επειδή η Περέζ είναι πραγματικά μια σκοτεινή κυρία, μέχρι να πάμε στην κάθαρση, είναι μια ωραία γυναίκα και επειδή και εσείς είστε «πολιτογραφημένη» ωραία… Αυτό, γενικά για έναν άνθρωπο, είναι καλό, είναι κακό, είναι κατάρα, είναι ευλογία… Τι είναι τελικά αυτό το πράγμα;
Δεν είναι ούτε καλό ούτε καλό. Για μένα υπάρχουν οι συνδυασμοί των πραγμάτων. Ένα ωραίο δεν μπορεί να σταθεί από μόνο του αν δεν έχει γύρω του κι άλλα πράγματα να το στηρίξουν. Αν δεν έχει προσωπικότητα, αν δεν έχει αισθητική, αν δεν έχει στοχευμένα πράγματα που θέλει να κάνει, από μία ηλικία και μετά. Όταν είσαι μικρός δεν μπορείς να πεις ότι ξέρεις τι είναι αυτό που θέλεις, θέλει ωριμότητα… Άρα, αν το ωραίο ή το φωτογραφικά ωραίο συνοδεύεται από όλα αυτά, τότε δημιουργείται μια ευχή γύρω του. Έχει τα εφόδια για να κάνει όμορφα πράγματα. Για μένα το ωραίο είναι αντικειμενικό. Υπάρχουν άνθρωποι που είναι πανέμορφοι, αλλά δεν έχουν ούτε προσωπικότητα, ούτε αίσθηση του χιούμορ… Είναι σαν να βλέπεις μια φωτογραφία. «Α, πάρα πολύ ωραίο! Γυρνάμε τη σελίδα τώρα»… Υπάρχουν άνθρωποι που δεν είναι «Φωτογραφικά ωραίοι», αλλά έχουν τέτοια ισχυρή προσωπικότητα, έχουν τέτοια ψυχή, τέτοια γεννεοδωρία και χαρακτήρα, που τους κάνει πανέμορφους!

Κώστας Κούλης
 
sakka330

Συνεντεύξεις

Επισκέπτες

0 Μέλη και 197 Επισκέπτες Συνδεδεμένοι