Συνεντεύξεις

Facebook

Twitter

Illusory - Polysyllabic - Η συνέντευξη

 
   Είναι από τις μπάντες που χαίρεσαι να ακούς. Έχουν καταφέρει να «καλπάσουν» στη μουσική, έχουν καταφέρει από την πρώτη στιγμή να βάλουν τη σφραγίδα τους με τον πιο μοναδικό τρόπο. Οι δυσκολίες γι’ αυτούς είναι ακόμα ένα έναυσμα να συνεχίσουν και να πεισμώσουν ακόμα περισσότερο. Ξεπερνούν τον εαυτό τους και λειτουργούν σαν μια μεγάλη αγαπημένη οικογένεια. Από αυτή τη φαμίλια το πρώτο άλμπουμ που έσκασε μύτη ήταν concept, πράγμα όχι και τόσο εύκολο για τα ελληνικά δεδομένα και το δεύτερο… πολυσυλλαβικό! Γεμάτο, ρυθμικό, βαρύ και ταξιδιάρικο… Κέντησαν πάλι! Με αφορμή το live του Μαρτίου στο Crow, τους τσάκωσα για τη συνήθη ανάκριση.
 
ill17001
Γιατί «κρύψατε» μια από τις καλύτερες μπαλάντες που έχω ακούσει; Παρόλη τη μελαγχολία που τη διακρίνει κρύβει πίσω της μια απίστευτη δύναμη, κρύβει στιγμές από όλους μας. Αυτό το τραγούδι τι σημαίνει για σας;
Δημήτρης: Καταρχάς, ευχαριστούμε πολύ για τη φιλοξενία! Τα λόγια σου για το συγκεκριμένο τραγούδι πραγματικά με συγκινούν! Προσωπικά το λατρεύω και θεωρώ ότι είναι μία πολύ ιδιαίτερη μουσική στιγμή για τη μπάντα μας. Το τραγούδι αυτό το είχε αρχικά, στο μεγαλύτερό του ποσοστό, συνθέσει πριν αρκετά χρόνια ο Γιώργος Παπαντώνης. Η πρώτη του μορφή, σε στάδιο προ-παραγωγής, ήταν ένα full band version και πραγματικά μας άρεσε πολύ! Είχαμε όμως αποφασίσει να μη μπει στο “The Ivory Tower” και αυτό γιατί είχαμε ήδη μια μπαλάντα εκεί, το “Society”, όμως είχαμε πει ότι στον επόμενο δίσκο θα ήταν μέσα. Έτσι λοιπόν, όταν έφτασε ο καιρός για την επιλογή των τραγουδιών που θα έμπαιναν στο “Polysyllabic”, έφτασε και ο καιρός του! Αποφασίσαμε όμως να ηχογραφηθεί τελικά ακουστικό και αυτό γιατί πιστεύαμε ότι το φορτίο του συναισθηματισμού το οποίο μεταφέρει γίνεται ακόμα πιο ταιριαστό κάτω από τον ήχο ενός μόνο πιάνου, μιας μικρής κλασικής ορχήστρας και μιας φωνής. Το “The Story” σημαίνει για εμάς πάρα πολλά. Έχω την άποψη ότι οι στίχοι του μπορούν να αγγίξουν τη ψυχή του κάθε ακροατή! Την ιστορία του Hidden Track τη συζητάγαμε από χρόνια, ήταν κάτι το οποίο άρεσε πολύ σχεδόν σε όλους μας. Πιστεύω ότι όταν κάποιος θελήσει να ασχοληθεί πραγματικά με μια μπάντα, τότε δε θα μείνει απλά στην επιφάνεια... και ξέρεις, μερικές φορές, κάποια διαμάντια είναι βαθιά χωμένα στο βράχο!
 
 
Μου στείλατε τον Steven στο ψυχιατρείο, τι άλλο του ετοιμάζετε στο επόμενο άλμπουμ;
Κώστας: Ετοιμάζουμε. Για την ακρίβεια, ετοιμάζουμε διάφορα για το Steven στα ΕΠΟΜΕΝΑ άλμπουμ. Αν όλα πάνε καλά, κάθε δίσκος μας θα έχει και μια αναφορά στον κεντρικό ήρωα του “The Ivory Tower”. Επειδή ο Γιώργος Παπαντώνης έχει γράψει το λιμπρέτο για τον πρώτο δίσκο, θα σας πει γι’ αυτό κάτι πιο ειδικό. Επίσης, επειδή, εντελώς δημοκρατικά (γέλια), τα υπόλοιπα παιδιά, μου φόρτωσαν και το θέμα του βιβλίου, θα πρέπει να πω, να ξαναπώ μάλλον, πως οι περιπέτειες του κ. Towers σταχυολογούνται και δομούνται σε ένα μυθιστόρημα, το οποίο μάλιστα ξεφεύγει από τα του δίσκου και πάει την ιστορία πολλά βήματα παραπέρα. Κάποια στιγμή θα σκεφτούμε πολύ σοβαρά να κάνουμε αυτό το τόλμημα επίσημη κυκλοφορία και να το συνδυάσουμε με κάποια έκπληξη για τους φίλους και τις φίλες που μας τιμούν αγοράζοντας τις δουλειές μας. Ίσως να θορυβήσουμε πολύ κόσμο με τις προεκτάσεις που δίνουμε στην ιστορία του Steven, έχουμε όμως κάθε πρόθεση να σερβίρουμε μια ολοκληρωμένη «βιβλιοταινία», έτσι όπως την έχουμε συζητήσει και ονειρευτεί…
 
ill17003
Γιώργος Π: Η ιστορία του Steven συνεχίζεται. Να σου θυμίσω ότι στο τέλος του “Polysyllabic Thoughts” ο Steven δραπετεύει από το ψυχιατρείο... Όπου φυσικά εκεί κατέληξε στο τέλος του “The Ivory Tower”. Όπως έχουμε ξαναπεί, ο Steven είναι ένας χαρακτήρας, ο οποίος θα συνεχίσει να μας απασχολεί και σε επόμενες δουλειές μας. Το αν θα είναι σε ένα τραγούδι ή σε παραπάνω, αυτό είναι άγνωστο ακόμα και για εμάς. Στο “Polysyllabic” υπάρχει το προαναφερθέν τραγούδι, το οποίο ουσιαστικά ξεκινάει το επόμενο κεφάλαιο της ιστορίας του Steven... από το μηδέν που ξεκίνησε, στο μηδέν ξαναβρίσκεται στο τέλος του συγκεκριμένου τραγουδιού. Όσον αφορά το τι του ετοιμάζουμε στο επόμενο άλμπουμ.... αυτό φυσικά θα το μάθετε όταν - με το καλό - κυκλοφορήσει το επόμενο άλμπουμ, κάτι που ευελπιστούμε να γίνει αρκετά σύντομα.
 
Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να το βάλετε κάτω με τις τόσες δυσκολίες; Πόσο σας επηρεάζει η σημερινή κατάσταση και τι αντίκτυπο έχει στη μουσική σας;
Νικήτας: Αρχικά χαίρομαι που αντιλαμβάνεσαι ότι είμαστε άνθρωποι που ζούμε στη σημερινή πραγματικότητα που διέπει την ελληνική κοινωνία. Αφενός, αυτό που διατηρεί τη συνοχή στη μπάντα είναι ότι το βάρος των δυσκολιών το επωμίζονται έξι άνθρωποι και όχι ένας. Παίρνοντας για παράδειγμα τον εαυτό μου, ήμουν άνεργος όταν ήρθα στη μπάντα και αυτό ήταν κάτι που αντιμετωπίσαμε όλοι μαζί σαν οικογένεια. Αφετέρου, δε θα μπορούσε η καλλιτεχνική μας υπόσταση να παραμένει ανεπηρέαστη και να είμαστε αποστασιοποιημένοι από την πραγματικότητα.
 
ill17006
 
Τι πρεσβεύει η μουσική στις ψυχές σας; Είναι εύκολο να ανοίγεσαι μπροστά σε κόσμο και να καταθέτεις την ψυχή και τα βιώματα σου;
Γρηγόρης: Η μουσική είναι το παν για εμάς. Είναι τρόπος ζωής. Δεν ζούμε χωρίς αυτή! Το να εκφράζεσαι μέσω της μουσικής που γράφεις είναι από τα καταπληκτικότερα πράγματα που μπορείς να κάνεις. Το ύφος που δίνεις σε ένα τραγούδι είναι ο τρόπος που κυλάει η ζωή σου μια συγκεκριμένη περίοδο ή και κάποια ανάμνηση που σε έχει σημαδέψει. Με αυτό τον τρόπο επικοινωνούμε και με όλο τον κόσμο που μας ακούει, είτε σε κάποιο Live μας είτε μέσα από τους δίσκους μας!
 
ill17002Προς τι η πολυπλοκότητα αυτού του άλμπουμ; Ποια τα ερεθίσματα; Ποια η βασική ιδέα;
Κώστας: Δεν υπήρξε βασική έννοια, υπό την έννοια της δημιουργίας θεματικού άλμπουμ. Το δοκιμάσαμε στο ντεμπούτο μας, θεωρούμε ότι είναι καλώς καμωμένο και πάμε παρακάτω. Τα ερεθίσματά μας… άπειρα! Ό,τι ζούμε μας επηρεάζει και ό,τι μας επηρεάζει περισσότερο παίρνει το δρόμο του για να γίνει τραγούδι. Φανταστείτε ότι μπορεί να είναι από μια ταινία (το υπόβαθρο πίσω από τους στίχους του “Insangel”), ότι μπορεί να αφορά τη μυθολογία μας (οι στίχοι του “Odd-Y-Sea”) ή κάποια θεώρησή μας για το απόλυτο κακό (“Bleak”), η οποία στη συνέχεια μας έβγαλε σε μία απίθανη ιστορία, μια ιστορία που θα χαρούμε να μοιραστούμε μαζί σας στο μέλλον. Το άλμπουμ είναι πολύπλοκο με το δικό του τρόπο – χρησιμοποιώ μία προσφιλή φράση του τραγουδιστή μου, ο οποίος αρέσκεται να τη χρησιμοποιεί αρκετά τον τελευταίο καιρό – και ορίζει επακριβώς τον τρόπο που συνθέσαμε το διάστημα που δουλεύαμε για το “Polysyllabic”. Είχαμε πολλές ιδέες, ήλθαν κι άλλες, ακόμα περισσότερες και πάνω στην πρόβα για την ενορχήστρωση «φύτρωναν» κι άλλα πράγματα. Πολύς κόσμος, ιδίως στα Live, μας ρωτάει για το «Πώς τα παίζουμε όλα αυτά», πλην όμως η απάντηση είναι αυτή που δίνουν όλες οι μπάντες που ματώνουν στις πρόβες. Δουλειά! Χωρίς δουλειά δεν γίνεται τίποτα, χωρίς πρόβες δεν δένεται τίποτα και όταν ένα σχήμα πάει απροετοίμαστο για ζωντανή εμφάνιση, δεν υπάρχει καμία περίπτωση να μην εκτεθεί, όσο μεγάλο κι αν είναι. Ο δίσκος μας εκφράζει μια πολυπλοκότητα που έχει να κάνει με τη δομή των συνθέσεων και τη μουσική μας πρόταση γενικότερα. Αποτελεί την υπέρτατη πρόκληση να σκέφτεσαι κάτι «δύσκολο» για το τραγούδι σου, να προσπαθείς να το κάνεις να φαίνεται απόλυτα αρμονικό με το υπόλοιπο της «κατασκευής» και να αρέσει σε εσένα και όσους το ακούνε. Αυτό το άλμπουμ αντικατοπτρίζει την πιο γόνιμη δημιουργική περίοδό μας. Μέχρι την επόμενη φυσικά.
 
ill17005
 
Ξέρω ότι τα τραγούδια ήταν πολύ περισσότερα και έγινε επιλογή. Με ποιο γνώμονα; Μετανιώσατε που αφήσατε κάποιο απ’ έξω;
Δημήτρης: Τα τραγούδια ήταν για την ακρίβεια 19! Αν ήταν στο χέρι μας θα βγάζαμε ένα διπλό album με όλα αυτά μέσα, μια και κανένα δεν είχε την έννοια του filler. Για αυτό το λόγο ήταν πάρα πολύ δύσκολη η επιλογή, αλλά και τα 13 + 1 τραγούδια που είχαμε αποφασίσει ήταν ήδη πολλά για ένα CD. Τα τελικά τραγούδια που μπήκαν στο album ήταν απλά αυτά που πήραν τις περισσότερες ψήφους από τα μέλη της μπάντας. Δεν μετανιώνουμε που τα υπόλοιπα πέντε δεν μπήκαν στο “Polysyllabic”, μια και είναι βέβαιο ότι θα μπούνε στο επόμενο μας album και – αν μου επιτρέπεται – μιλάμε για πολύ καλά τραγούδια!
 
Μαθαίνω ότι ετοιμάζετε βιντεοκλίπ. Ποιο τραγούδι θα δούμε λοιπόν στη οθόνη; Τι σχέδια έχετε για το στόρι του κλιπ;
Γιώργος Κ: Έχετε καλές πληροφορίες… Όντως αυτό τον καιρό ετοιμάζουμε το πρώτο μας official video για το “Polysyllabic”, όμως δε μπορώ να σας πω λεπτομέρειες. Μπορώ να πω όμως ότι το κομμάτι που διαλέξαμε, μετά από αρκετή σκέψη, απαιτεί «μεγάλη» παραγωγή και απαιτητική σκηνοθεσία, όπως ακριβώς του αρμόζει, ώστε να αναδειχθεί όλη του η ιστορία. Ελπίζουμε στο τέλος να σας αρέσει.
 
Είσαστε μια απίστευτη παρέα, δεμένη σαν γροθιά! Υπάρχουν στιγμές έντασης στη φαμίλια και πώς το αντιμετωπίζετε;
Γιώργος Π: Η απάντηση είναι η εξής απλή ερώτηση. Ξέρεις καμία οικογένεια που να μην έχει αντιπαραθέσεις και στιγμές έντασης; Εντάξει, ρητορική η ερώτηση, φυσικά και δεν υπάρχει καμία τέτοια οικογένεια. Έτσι είναι και η οικογένεια των “Ivories”. Ρίχνουμε τα γέλια μας, κάνουμε τα αστεία μας, περνάμε δύσκολες στιγμές και φυσικά έχουμε και εντάσεις και αντιπαραθέσεις πάνω σε μουσικά θέματα, αλλά και στην κουβέντα πολλές φορές. Φυσικά όλα ξεπερνιούνται, όπως ακριβώς και σε κάθε υγιή οικογένεια.
 
ill17007
 
Η ανταπόκριση όσο αναφορά το άλμπουμ ήταν εκπληκτική, όσο για τους Voice Box ανυπομονώ να τους ακούσω και ζωντανά. Αλήθεια τι μας ετοιμάζετε για τις 11 Μάρτη;
Νικήτας: Οι Voice Box είναι ένα από τα σπουδαία κεφάλαια για το δίσκο μας. Θα έχεις την ευκαιρία να παρακολουθήσεις το σύνολο της δουλειάς που έχει γίνει μαζί τους. Σε αυτό το Live οι Illusory θέλουν να δώσουν ένα πλήρες show με τραγούδια και από τους δύο δίσκους.

Γρηγόρης: Έχουμε ένα αρκετά μεγάλο και απαιτητικό set για εκείνο το βράδυ. Το Live θα ξεκινήσει με τους αγαπημένους Galliard Syndrome, που θα μας κάνουν παρέα για περίπου μια ώρα. Εμείς, όπως τόνισε και ο Νικήτας, θα παίξουμε αρκετά κομμάτια και από τους δύο δίσκους μας. Βεβαίως η μερίδα του λέοντος ανήκει στο “Polysyllabic”, συν κάποιες εκπλήξεις που έχουμε ετοιμάσει!
 
ill17004
 
Με τους Galliard Syndrome «τακιμιάσατε» από το “Sons Of Anarchy” fest. Θέλω να μου πείτε τις εντυπώσεις σας για τα παιδιά.
Κώστας: Όλα ξεκίνησαν μια – κατά τα άλλα – άτυχη βραδιά, το Μάρτιο του 2008, όταν ο Δημήτρης Μπάρμπας κι εγώ προσπαθούσαμε να βρούμε χρόνο να μιλήσουμε με την ησυχία μας με τον Tobias Sammet! Είχαμε ένα γεια μέχρι τότε, αλλά από κείνη τη μέρα και μετά μιλούσαμε για διάφορα θέματα, μεταξύ αυτών και για μουσική. Μου είχε πει για τη μπάντα του, εγώ πάλι για τη δικιά μου και τα λέγαμε συχνά πυκνά. Έχει έλθει πολλές φορές σε δικά μας Live, έχω πάει άλλες τόσες σε δικά του και είμαστε φίλοι και συνεργάτες για πολύ καιρό τώρα. Κάποια στιγμή, το καλοκαίρι του 2015, μου είχε πει την ιδέα του για το SAMCRO, είχαμε συζητήσει το ενδεχόμενο να παίξουμε κι εμείς εκεί και τον ίδιο χειμώνα όλο αυτό ήλθε, έδεσε και έγινε μια από τις πιο όμορφες και επιτυχημένες – και από άποψη προσέλευσης κόσμου – εκδηλώσεις για τη χρονιά εκείνη. Η επαφή παρέμεινε, εννοείται, τα παιδιά των Galliard Syndrome τα είχαμε πάντα στο νου μας και όταν αρχίσαμε να συζητάμε για το Live στο The Crow Club, για τη ζωντανή πια παρουσίαση του νέου μας άλμπουμ, σκεφθήκαμε ότι θα ήταν πολύ καλή ιδέα να έχουμε μαζί μας τους Galliard. Είναι εξαιρετικοί χαρακτήρες, μας αρέσει πολύ η μουσική τους και είναι σίγουρο ότι θα περάσουμε πολύ καλά και οι πάνω στη σκηνή και οι κάτω από αυτήν. Σας περιμένουμε λοιπόν όλους και όλες στο Crow στις 11 Μαρτίου, για το “Polyllabic Live”.

Μαίρη Ζαρακοβίτη
 

Συνεντεύξεις

Επισκέπτες

0 Μέλη και 143 Επισκέπτες Συνδεδεμένοι