Συνεντεύξεις

Facebook

Twitter

Συνέντευξη με τους InnerWish

 
   Η συνεντευξιακή εμπειρία μου με τους InnerWish ξεκινάει το 2007 και ήταν στην ουσία η γνωριμία μου με ένα τσούρμο απλών όσο και υπέροχων ανθρώπων και εξαιρετικών μουσικών. Γνωρίζοντας τη δουλειά ενός σπουδαίου συγκροτήματος μαθαίνεις να αγαπάς τραγούδια, μελωδίες, φωνές και νοήματα... Γνωρίζοντας όμως τα μέλη μαθαίνεις να αγαπάς ψυχές. Το σχήμα κυκλοφορεί τον καινούργιο δίσκο του, με τίτλο το όνομά του, και τα πράγματα παίρνουν - φυσιολογικά - το δρόμο τους. Όταν μάλιστα έχεις να κάνεις με μια δουλειά που τόσο απλόχερα σκορπάει ευδαιμονία, τότε ό,τι γράφεις είναι πρώτα γέννημα της καρδιάς σου και μετά του εγκεφάλου σου. Παρέα με το Φραγκίσκο Σαμοΐλη, το ντράμερ της Εσώτερης Επιθυμίας, βάζουμε κάτω τα του δίσκου, μιλάμε για ανταπόκριση και videoclip, μιλάμε για συναυλίες και την εταιρεία τους, μιλάμε για το πώς προέκυψε ένας δίσκος που αγαπάς να λατρεύεις ή, αν θέλετε, λατρεύεις να αγαπάς. Οι νότες, τα μαγικά ρεφρέν, η χορωδία, η σύνθεση και τα νέα μέλη. Μου ήλθε αυτόματα στο νου μια κουβέντα που μου είχε πει η μπάντα στην πρώτη-πρώτη συνέντευξη που κάναμε μαζί. «Δεν γίνεται να βάλεις όρια στα όνειρα»!
 
innerwish16big
 
Το άλμπουμ κυκλοφορεί επίσημα στις 18 Μαρτίου, οι άνθρωποι του Τύπου όμως το έχουν ήδη ακούσει, όπως είθισται άλλωστε. Τι κριτικές έχετε λάβει μέχρι στιγμής; Πώς σας αντιμετωπίζουν τα περιοδικά;
Η αλήθεια είναι ότι είναι λίγο νωρίς για να έχουνε βγει πολλές κριτικές, καθώς οι περισσότερες θα υπάρξουν μέσα στο Μάρτιο και γύρω από την κυκλοφορία. Οπότε το φυσιολογικό άγχος που έχουμε, παραμένει δυστυχώς. Ευτυχώς όμως υπάρχουν ήδη τόσες κριτικές (συμπεριλαμβανομένης και της δικής σας), όσες να μας κάνουν να βλέπουμε τα πράγματα πολύ αισιόδοξα, μια και στη συντριπτική πλειοψηφία τους είναι εξαιρετικές! Πώς μας αντιμετωπίζουν; Ίσως σαν μία μπάντα που δεν είναι στάσιμη και παρόλη την απουσία της δισκογραφικά, γύρισε με τον καλύτερο (όπως λένε τουλάχιστον) δίσκο της. Κάτι που μας ικανοποιεί απολύτως!
 
Έξι χρόνια είναι πολύ ή λίγο τελικά; Η «απόσταση» μεταξύ των δύο πιο πρόσφατων άλμπουμ σας ήταν κάτι που σας είχε βάλει σε σκέψεις;
Αν εννοείς σκέψεις περί «διάλυσης» και σχετικά, όχι, καμία σχέση. Αλλά σίγουρα υπήρχε εκεί. Είναι πολλά τα έξι χρόνια. Πάρα πολλά. Ήταν όμως κάτι που στο μεγαλύτερο βαθμό του δε μπορούσαμε να το αποφύγουμε, λόγω διαφόρων και συνεχόμενων συγκυριών. Στο τέλος όμως, μας έκανε καλό. Κι αυτό γιατί μάθαμε περισσότερο ο ένας τον άλλο, αφού το τωρινό μας lineup είναι αλλαγμένο κατά 2/6 από εκείνο του “No Turning Back”. Και αυτό βγήκε στη μουσική του δίσκου.
 
innerwish16abΣτο δίσκο φιλοξενούνται δεκατρία κομμάτια. Είναι ό,τι έχετε γράψει ή επιλέξατε από ένα μεγαλύτερο σύνολο;
Είναι ό,τι έχουμε τελειώσει για να είμαστε πιο ακριβείς. Έχουμε ακόμα πράγματα στην «αποθήκη». Κυρίως μελωδίες, μέρη, ιδέες και όχι τόσο ολοκληρωμένα τραγούδια. Απλά είπαμε “stop” μόλις είδαμε ότι έχουμε αυτό που θέλουμε. Άλλωστε, δεκατρία κομμάτια, διάρκειας 67 λεπτών στο σύνολο, δεν τα λες και λίγα... (γέλια)
 
Ακούγοντας το δίσκο στην προ-ακρόαση, ακούγοντας όμως με μεγαλύτερη άνεση όταν ήλθε το promo, εμμένω στην αρχική άποψη ότι πρόκειται για μία δουλειά με μερικά από τα καλύτερα ρεφρέν που έχουμε ακούσει από σας! Πώς δουλέψατε; Οι μελωδίες βγήκαν μεθοδικά ή ο οίστρος έκανε απλά τη δουλειά του;
Αρχικά, ευχαριστούμε πολύ για αυτή σου την άποψη και αυτή να κρατήσεις για πολύ καιρό ακόμη! (γέλια) Οι μελωδίες σε εμάς δεν βγαίνουν μεθοδικά, απλά υπάρχουν. Είναι θέμα οίστρου, έμπνευσης, αλλά μετά από ένα σημείο, έχοντας δει πως λειτουργούν ο Μανώλης και ο Θύμιος, είναι θέμα DNA. Το έχουν μέσα τους αυτό το πράγμα. Εννοείται πως δεν θα είναι όλες οι μελωδίες που θα βρεις ωραίες, άλλωστε για να καταλήξουμε σε αυτές που μπήκαν στο δίσκο, απορρίψαμε άλλες, όμως έχεις τη σιγουριά ας πούμε ότι στο τέλος θα έχεις αυτό που θες. Να σου πω απλά ότι περισσότερο «προβληματιστήκαμε» με κουπλέ για παράδειγμα, παρά με ρεφρέν! Καταλαβαίνεις λοιπόν.
 
Στη μίξη επιλέξατε ξανά το Fredrik Nordstrom. Ομάδα που κερδίζει δεν αλλάζει;
Δεν αλλάζει τουλάχιστον ολόκληρη, αλλά κρατάς το βασικό της κορμό. Γιατί στο mastering αλλάξαμε παίκτη και συνεργαστήκαμε αυτή τη φορά με τον Peter In De Betou (Tailor Made) που έχει και αυτός, όπως και ο Fredrik, πολλά «αστέρια» στη στολή του. Ο Fredrik είναι εγγύηση. Ξέρεις τι θα πάρεις. Τα παιδιά είχανε μείνει απόλυτα ικανοποιημένα με τη μίξη του προηγούμενου δίσκου, οπότε ήταν σίγουροι ότι έχοντας σε αυτό το δίσκο ακόμη καλύτερες πηγές και υλικό, θα ήταν ακόμα καλύτερα τα πράγματα. Όπως και ήταν, πάντα σε συνδυασμό με το νέο παίκτη, τον Peter.
 
 
Τα νέα μέλη έδωσαν την απαραίτητη «αναπνοή» στη μπάντα; Εσύ, για παράδειγμα, έγραψες το μεγαλύτερο ποσοστό των στίχων και ο Γιώργος δείχνει πως καλύτερη επιλογή σε τραγουδιστή δεν θα μπορούσατε να έχετε κάνει…
Θέλω να πιστεύω πως το αποτέλεσμα του δίσκου, οφείλεται σε ένα αρκετά μεγάλο βαθμό και σε εμάς. Το βασικότερο είναι ότι άλλαξε κάπως η λειτουργία. Από εκεί που είχες δύο άτομα να κάνουν σχεδόν τα πάντα (Θύμιος και Μανώλης), όσον αφορά τη σύνθεση και το στιχουργικό κομμάτι, τώρα έγινε πιο ομαδική δουλειά. Εκτός από τους στίχους,  που, όπως είπες, έγραψα το μεγαλύτερο ποσοστό τους, και στο συνθετικό κομμάτι σπάει ο «δικομματισμός» (το λέω χαριτολογώντας προφανώς) και μπαίνουν διάφορες ιδέες. Και νομίζω φαίνεται αυτό στην ποικιλομορφία του δίσκου, αλλά και στη δυναμική του, τον ακόμη πιο φρέσκο αέρα που αποπνέει. Πάνω από όλα όμως, τον αέρα της πώρωσης με αυτό που κάναμε. Όσον αφορά το Γιώργο, θα συμφωνήσω μαζί σου, πως για εμάς δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή καλύτερος τραγουδιστής. Μπορεί να κάνει πολλά πράγματα, να τα κάνει εξαιρετικά και να δώσει το δυναμισμό που απαιτεί ο ήχος μας.
 
Πρώτο lyric video το “Rain Of A Thousand Years”. Προέκυψε άνετα ή το συζητήσατε αρκετά; Υπάρχει σκέψη για «κανονικό» video; Έχετε διαλέξει τραγούδι;
Το βγάλαμε σαν audio track απλά το “Rain…” για την ακρίβεια. Γιατί το κανονικό lyric βίντεο έρχεται τις επόμενες ημέρες, ενώ αρχές Μαρτίου, λίγο πριν την κυκλοφορία του δίσκου θα υπάρξει και το κανονικό βίντεο. Και δε θα υπάρξει μόνο ένα κανονικό βίντεο. Όλα τα κομμάτια έχουν αποφασιστεί, αλλά δεν μπορώ να στα πω. (γέλια) Το “Rain…” είναι το κομμάτι που όλοι αγαπάμε το ίδιο. Καταλαβαίνεις ότι σε μία μπάντα έξι ατόμων τα «προσωπικά αγαπημένα» διαφέρουν και πολλές φορές κατά πολύ. Στο “Rain…” όμως «συναντιόμαστε» όλοι. Προσωπικά είναι ίσως το αγαπημένο μου κομμάτι της μπάντας γενικότερα, αλλά αυτά είναι γούστα. Προέκυψε αρκετά εύκολα, καθώς η μόνη «ένσταση» που υπήρχε ήταν η διάρκειά του και το ότι «πέφτει» στη μέση. Αυτό το «πέσιμο» όμως, όλο το μεσαίο σημείο, είναι η μαγεία του κομματιού. Κομμάτι-πρόκληση για εμάς και όπως φαίνεται εκ του αποτελέσματος, σωστή επιλογή για «πρώτη γεύση» από το δίσκο.
 
innerwish16cd
 
Πώς ήταν να δουλεύετε με τη χορωδία (Voice Box); Πώς σκεφτήκατε να χρησιμοποιήσετε χορωδία;
Δεν ήταν η πρώτη φορά, καθώς το είχαμε κάνει και στο “No Turning Back” αυτό. Απλά έχουν αλλάξει κάποια άτομα στη χορωδία. Ξέραμε όμως τη Μαργαρίτα Παπαδημητρίου, το πόσο καλή είναι σε αυτό που κάνει και επειδή είναι αυτό που λέμε και «δικό μας άνθρωπος», θέλαμε και σε αυτό το δίσκο να το κάνουμε παρέα. Η δουλειά με τους Voice Box ήταν… εύκολη και τέλεια ταυτόχρονα. Όταν ο άλλος ξέρει τι πρέπει να κάνει και το κάνει, όλα γίνονται απλά. Τα κομμάτια μας πήγανε στη «χρήση χορωδίας«. Δεν μπορούσαμε να φανταστούμε κάποια σημεία χωρίς αυτή, οπότε δεν το σκεφτήκαμε καν στην ουσία. Έπρεπε να υπάρχει και υπάρχει.
 
Μαθαίνω ότι θα παίξετε σύντομα Live και μάλιστα ότι θα βγείτε και εκτός Ελλάδας για συναυλιακές υποχρεώσεις. Πώς διαμορφώνεται το πρόγραμμά σας λοιπόν;
Ακόμα διαμορφώνεται βασικά. Ήδη έχουμε κάποιες προγραμματισμένες εμφανίσεις στην Ελλάδα που θα ανακοινωθούν τον αμέσως επόμενο καιρό, έχουμε ήδη κλείσει δύο live στην Ολλανδία για τα τέλη Απριλίου και κυνηγάμε κι άλλα. Θέλουμε να παίξουμε πολύ. Να προμοτάρουμε το δίσκο όσο περισσότερο μπορούμε, παράλληλα με το ήδη βεβαρημένο πρόγραμμα που έχουμε σαν άνθρωποι όλοι μας. Το πρόγραμμα λοιπόν αρχίζει και διαμορφώνεται απαιτητικό αλλά όμορφο μαζί.
 
Ευχαριστημένοι με την Ulterium; Είναι το δεύτερο άλμπουμ μαζί της.
Όσο δεν πάει! Πραγματικά τώρα και όχι απλά επειδή είναι η εταιρεία μας, είμαστε πολύ καλά εκεί. Μία εταιρεία που σε έχει προτεραιότητα και προσπαθεί όσο μπορεί για το καλύτερό σου σαν μπάντα, κάνοντας τα πράγματα που της ζητάς και χωρίς να σε περιορίζει μουσικά... Ε, τη λες και καλή! (γέλια) Ναι, δεύτερο άλμπουμ και ελπίζουμε, όλες οι πλευρές, να είναι και καλύτερο από το “No Turning Back”. Η εταιρεία το πιστεύει πολύ, οπότε όλα δείχνουν θετικά. Για να δούμε…
 
innerwish16ef
 
Τι είναι αυτό που κρατάει τους InnerWish σε τόσο υψηλό επίπεδο; Τι είναι αυτό που σας κάνει να συνεχίζετε να δημιουργείτε;
Πολύ απλά η αγάπη για αυτή τη μουσική. Η καύλα αν θες! Να παίζεις τη δική σου μουσική, να τη δημιουργείς, να τη βλέπεις να εξελίσσεται και στο τέλος να γίνεται δίσκος και να τον απολαμβάνεις. Να βγαίνεις στη σκηνή και να γουστάρεις! Όλο αυτό το ωραίο «πανηγυράκι» συναισθημάτων. Άλλωστε η μουσική είναι η διέξοδός μας από τη δύσκολη ελληνική καθημερινότητα και πραγματικότητα. Όσο νιώθουμε όπως τώρα, απλά θα συνεχίζουμε να δημιουργούμε. Και όπως είμαστε αυτή τη στιγμή σαν μπάντα, θεωρώ πως είμαστε στο καλύτερο «φεγγάρι» μας, οπότε δεν θα σταματήσουμε σύντομα.
 
Ελληνική Μέταλ Σκηνή. Το σχόλιό σας.
Τεράστιο ταλέντο! Πραγματικά τεράστιο ταλέντο σε πολλές και διαφορετικές εκφάνσεις της. Θες death, θες black, θες heavy, θες thrash, θες symphonic, θες τι; Θες stoner και ας το έχουν κάποιοι απέξω; Ταλέντο υπάρχει, πολύ καλές μπάντες υπάρχουν. Αν κάτι λείπει για εμένα, είναι η νοοτροπία σε κάποια πράγματα. Ίσως η ευκολία του facebook και του ότι κάποιος μπορεί να γίνει «αστέρας» με το τίποτα κυριολεκτικά, να εμποδίζει πολλούς και πολλές. Όμως επειδή υπάρχει τόσο ταλέντο, είναι αμαρτία. Και στην τελική, δε θα φάει κανένας το ψωμί του άλλου, που λέμε. Πού να είχαμε και τέτοια δηλαδή, οικονομικά στη μέση, όπως σε άλλες χώρες με δεκαπλάσιες πωλήσεις από ότι εδώ. Ταπεινά και με επιμονή και υπομονή! Ούτε το υπερβολικό γλείψιμο χρειάζεται, ούτε η θεοποίηση των πάντων. Η ειλικρίνεια μας κάνει καλύτερους νομίζω. Και αν κάποιος πάει καλά, αντί να κράζουμε, ας δούμε τι έκανε και να πάμε και οι άλλοι. Ούτε όλα αρέσουν σε όλους, ούτε γίνεται να συμπαθιόμαστε όλοι μεταξύ μας. Έτσι είναι σε όλους τους τομείς της ζωής. Οπότε, ποιο το νόημα να χαλάμε την ομορφιά της φάσης; Πάντως πραγματικά, είμαστε στο καλύτερο επίπεδο που έχουμε υπάρξει ποτέ, ειδικά από θέμα ποσότητας καλώς σχημάτων.

Κώστας Κούλης
 

Συνεντεύξεις

Επισκέπτες

0 Μέλη και 182 Επισκέπτες Συνδεδεμένοι