Συνεντεύξεις

Facebook

Twitter

September Code

 

September Code pic02   Όταν έχεις απέναντί σου ένα μουσικό, γνωρίζεις ότι «τεχνικά» στη μουσική σε υπερκαλύπτει, ξέρει πολλά περισσότερα πράγματα από σένα και μπορείς να τον ρωτήσεις για ό,τι σου φαίνεται αλαμπουρνέζικο. Όταν όμως έχεις απέναντί σου ένα δάσκαλο μουσικής, έναν επαγγελματία μουσικό, τότε, όταν του απευθύνεσαι, σε συντροφεύει και το ανάλογο δέος. Ο «απέναντι» το έχει σπουδάσει το πράγμα, το έχει βιώσει και γι αυτόν η μουσική είναι η επιπλέον γλώσσα που έχει επιλέξει να μιλά… Νότες και μελωδίες είναι για τους δασκάλους αυτούς κοινοί κώδικες επικοινωνίας, είναι η δική τους αργκό…

   Οι September Code κυκλοφόρησαν το καινούργιο τους άλμπουμ “Remembering mirrors” πριν λίγες εβδομάδες και ήδη απολαμβάνουν θετικότατων κριτικών και εντυπωσιακών σχολίων. Το Ελληνικό Progressive-και-όχι-μόνο συγκρότημα κινείται με ρυθμούς πλήρους επαγγελματισμού, ετοιμάζοντας video για το δίσκο και τα επόμενα live του. Συναντήσαμε το Δημήτρη (φωνή και κιθάρα) και το Γιάννη (τύμπανα/φωνητικά) στο ωδείο που εργάζονται, τους βάλαμε να κάτσουν απέναντί μας, έτσι το δέος για το οποίο μιλήσαμε στην αρχή έδρασε άμεσα και ρωτήσαμε κάποια από τα πράγματα που σκεφτήκατε ακούγοντας το άλμπουμ. Οι θύμησες και οι καθρέφτες από τι απαρτίζονται; Πώς λειτουργούν οι παθιασμένοι δάσκαλοι μουσικής; Τι θα πρέπει να περιμένουμε από τους Κώδικες του Σεπτεμβρίου;
 
   Επιστροφή μετά από σχεδόν έξι χρόνια. Τι μεσολάβησε;
   Γιάννης Δημουλάς : Πολλές συναυλίες. Από το 2006 και μετά… Τότε ο Δημήτρης δεν ήταν στη μπάντα. Είχαμε τον προηγούμενο τραγουδιστή. Μετά το 2006 κάναμε αρκετές συναυλίες σε όλη την Ελλάδα και συγχρόνως ψάχναμε και συνθέταμε το υλικό που έγινε το “Remembering mirrors”. Στην πορεία αλλάξανε κάποιες μουσικές προτιμήσεις, από μας και από τον τραγουδιστή, οπότε φιλικά χωρίσανε οι δρόμοι μας και ο κύριος από δω ενεφανίσθη, ενώ τον είχαμε στα πόδια μας όλη την ώρα. (γέλια)

September Code pic03   Και πώς εμφανιστήκατε εσείς, κύριε;
  Δημήτρης Κοσκινάς : Πώς εμφανίστηκα εγώ… Για μένα είναι… Για μένα, αυτοί εμφανίστηκαν! Πάνω που ήμουν – σε μια ηλικία 29 χρονών, με πάθος για τη μουσική – να ψάχνω να βρω κάποιους ανθρώπους να συνεννοηθώ, να μπορέσω να ξεφύγω από τις διασκευομπάντες, οι οποίες βέβαια είναι πολύ σημαντικές αλλά είναι μόνο αυτό που λένε. Διασκευομπάντες… Και ενώ προσπαθώ να δημιουργήσω κάτι, χτυπάει το τηλέφωνο. Είναι ο Σωτήρης (σ.σ. Πομόνης), ο άλλος κιθαρίστας του γκρουπ. Μου λέει «Πέρνα λίγο να μιλήσουμε». Εν τω μεταξύ, ο Σωτήρης είναι ο εργοδότης μου στο ωδείο και λέω από μέσα μου «Έκανα κάτι; Μπα δεν έκανα τίποτα, για καλό θα με θέλει». (γέλια) Δεν περίμενα κάτι τέτοιο. Μου λέει «Θέλω να μπεις στο συγκρότημα». Του λέω «Είσαι σίγουρος ότι θες εμένα»; Γιατί ήξερα ότι παίζουν τα παιδιά Progressive… Και μένα αρέσει το Progressive αλλά δεν ήξερα αν το γνωρίζουν αυτοί. Απλά ήθελα να βεβαιωθώ ότι ξέρουν ποιον επιλέγουν. Είχε προηγηθεί κάποια επαφή με το Γιάννη πριν γίνει αυτό, τελικά έγινε ο γάμος… Όλα τα υπόλοιπα είναι μια ωραία ιστορία.

   Το “Remembering mirrors” κυκλοφόρησε. Τι είναι αυτό που εισπράττετε από τον κόσμο και τον Τύπο; Είναι λίγος ο καιρός αλλά σίγουρα κάτι θα έχει υποπέσει στην αντίληψή σας.
   Γιάννης : Οι μέχρι τώρα κριτικές είναι παρά πολύ καλές. Εισπράττουμε ότι είναι τουλάχιστον ισάξιο με ξένες παραγωγές και από θέμα ποιότητας ήχου και από θέμα συνθέσεων. Το live που κάναμε πριν δύο βδομάδες πήγε πολύ καλά και από εκεί έχουμε πολύ καλές κριτικές… Γενικώς είναι κάτι που το δουλεύαμε πολύ καιρό, σαν ιδέες και σαν συνθέσεις και νομίζω ότι είμαστε όλοι πολύ ευχαριστημένοι και, αν μη τι άλλο, αναγνωρίζεται… Δεν ξέρω αν ακούγεται εγωιστικό αυτό…

   Έχεις το δικαίωμα να είσαι εγωιστής με τη μουσική σου.
   Γιάννης : Ναι, σωστά. Αναγνωρίζεται τουλάχιστον η προσπάθεια που είχαμε κάνει όλα αυτά τα χρόνια σε πρόβες, live, στούντιο κτλ.
 
   Η μουσική που παίζετε, αυτό που σας βγαίνει στο δίσκο δηλαδή, είναι αυτό που σας βγάζει η επαγγελματική σας ενασχόληση, έχει να κάνει με τα γούστα σας; Με τι έχουμε να κάνουμε εδώ;
   Δημήτρης : Κοίτα, ο μουσικός, πρώτα απ’ όλα, θέλει να παίξει. Ας αρχίσουμε απ’ αυτό. Υπάρχει ένας μουσικός, ο οποίος θέλει να παίξει. Το ότι διδάσκει ένας μουσικός, κατά τη γνώμη μου, είναι από τη μία – χωρίς παρεξήγηση – βιοποριστικό, από την άλλη είναι δημιουργικό. Αλλά επειδή εδώ μιλάμε για δισκογραφία, με την έννοια της δημιουργίας, τότε μιλάμε για έναν μουσικό που παίζει. Τότε δεν είναι δυνατόν να μην βγάζεις αυτό που έχεις μέσα σου, αυτό που κάνεις γούστο δηλαδή. Το ότι υπάρχει μια τεχνική επάρκεια στα μέλη της μπάντας βοηθά στο ότι εκφραζόμαστε με ακρίβεια, δηλαδή «Θέλω να κάνω αυτό, ξέρω πώς να το κάνω». Ο drummer θέλει να ζητήσει από μένα αυτό, ξέρει τι θα μου ζητήσει.
   Γιάννης : Υπάρχει ο ίδιος κώδικας επικοινωνίας και υπάρχει και μεγαλύτερη ταχύτητα. Ξέρεις, μιλάμε όλοι την ίδια γλώσσα.

   Και υπάρχει και χημεία φυσικά.
   Γιάννης : Ναι, παρά πολλή. Τόσα χρόνια…
 
septembercode001

   Πρόσφατα κάνατε και το release party σας. Παίξατε και ζωντανά κατά τη διάρκεια αυτής της γιορτής. Πόσο καιρό είχατε να παίξετε live;
   Δημήτρης : Από τον Μάιο. Αλλά αυτό έγινε σκόπιμα. Διότι δεν μπορεί να παίζεις κάθε βδομάδα. Ακόμα και οι Metallica να είσαι… Εντάξει, αν είσαι οι Metallica… (πολλά γέλια)
 
   Πώς αισθανθήκατε πάνω στη σκηνή;
   Δημήτρης : Αυτό τώρα είναι… Κατ’ αρχήν εγώ δεν έχω ξαναπαρουσιάσει δίσκο. Τα παιδιά είχαν πάρει το βάπτισμα του πυρρός. Για μένα αυτό ήταν πρωτόγνωρο αλλά ταυτόχρονα ήταν και το ζητούμενο. Πάντα ήθελα να το καταφέρω και τώρα που βρέθηκα στην οικογένεια αυτή που αποτελείται από άρτιους μουσικούς, από σημαντικούς παραγωγούς και συνεργάτες, που είναι η κινητήρια δύναμή μας… Ήλθε η μεγάλη στιγμή, έτσι το έβλεπα. Δεν το φοβήθηκα σε καμία περίπτωση, σίγουρα είχα ένα σφίξιμο, ξέρεις «Τώρα έρχεται η στιγμή σου»… Κατά τα άλλα ήταν διασκέδαση. Μπορώ να πω μετά βεβαιότητας ότι με το που κατέβηκα από τη σκηνή σκέφτηκα «Τι, αυτό ήτανε; Δεν θα ξαναπαίξουμε»; Ο ήχος μου άρεσε πολύ, όλοι μας είπαν ότι ήταν παρά πολύ καλός, οπότε το απολαύσαμε.

   Μια και αναφερθήκαμε στη ζωντανή εμφάνιση που κάνατε πριν λίγο καιρό, θα υπάρξουν κι άλλες τέτοιες εμφανίσεις στο μέλλον;
   Γιάννης : Στην Αθήνα όχι σύντομα. Σκοπός μας είναι να παίξουμε παντού στην Ελλάδα και το καλοκαίρι, αν πάνε καλά τα πράγματα, να κάνουμε κάποιες εμφανίσεις στο εξωτερικό. Τώρα για Αθήνα, επειδή είναι πολύ λίγοι οι χώροι που μπορούμε να κάνουμε κάτι τέτοιο, θα είναι πιο επιλεκτικά τα live.
   Δημήτρης : Ανεξαρτήτως μεγέθους συναυλιακού χώρου, θέλουμε με τον ήχο μας, που είναι ένα από τα όπλα μας, να πάμε να έλθουμε σε επαφή με τον υπόλοιπο κόσμο. Γιατί, όπως και να το κάνουμε, καλό το internet, αλλά σαν το “Face to face” δεν είναι.

   Έχετε σκεφτεί καθόλου να κάνετε ένα video;
   Γιάννης : Ναι, θα γίνει το video. Δουλεύεται αυτή τη στιγμή.

   Μπορείτε να μας πείτε ποιο κομμάτι έχετε διαλέξει;
   Γιάννης : Όχι ακόμα…
   Δημήτρης : Εγώ δεν ξέρω κιόλας! Το μόνο που ξέρω είναι ότι έχω προβεί σε σχετικές επαφές ώστε η κάμερα να δείχνει κυρίως εμένα. (γέλια)
 
septembercode002

   Στο άλμπουμ αυτό φαίνεται σαν να έχουν παίξει δέκα διαφορετικά συγκροτήματα. Υπάρχει μια πολυμορφία, το ένα κομμάτι δεν μοιάζει με το προηγούμενο. Αυτή η διαφορετικότητα έχει να κάνει με τον τρόπο που αντιλαμβάνεστε τις μελωδίες, με τον τρόπο που αποτυπώνετε τις σκέψεις σας μουσικά…
   Δημήτρης : Δεν υπάρχει κάτι καλύτερο για ένα μουσικό από το να ακούει κάτι τέτοιο… Κακά τα ψέματα, ο τροχός έχει ανακαλυφθεί, δεν περιμένει εμάς πια.

   Προφανώς εννοείς ότι δεν υπάρχει παρθενογένεση στη μουσική.
   Δημήτρης : Ναι, αυτό εννοώ. Αυτό που υπάρχει στη μουσική, αυτή την εποχή, είναι να πιστεύεις πολύ σε αυτό που κάνεις και να είσαι έτοιμος να υπερβείς τον εαυτό σου. Αλλά για να υπερβείς τον εαυτό σου πρέπει να είσαι έτοιμος να δεχτείς άλλους ανθρώπους να παρεμβαίνουν στο δικό σου πλάνο. Δεν μπορεί ένα συγκρότημα να είναι του στυλ «Εγώ έτσι γράφω, εγώ έτσι παίζω». Οι September Code είναι… Έρχεται μια ιδέα στο γκρουπ, μπορεί να είναι δικιά μου ή δικιά του, αλλά θα περάσουμε όλοι καλά μ’ αυτήν την ιδέα.
   Γιάννης : Για παράδειγμα, το χορωδιακό κομμάτι δεν προοριζόταν για χορωδιακό.

   Μιλάς για το “Sub care”;
   Γιάννης : Ναι, αυτό.
  Δημήτρης : Αυτό που συζητάμε είναι ότι έτσι χτίζεται ένας δίσκος, ο οποίος κάνει την υπέρβαση. Έτσι δημιουργείς μουσική που ακούγεται ευχάριστα και κάνει τον άλλο να θέλει να ξαναπατήσει το play.
 
   SEPTEMBER-CODE-photo02gk-is-233Στο “Sub care” υπάρχουν μόνο φωνές αλλά δεν θα θέλαμε να υπάρχει τίποτα άλλο. Πώς προέκυψε;
   Γιάννης : Γράφτηκε το κομμάτι πάνω σε μια ιδέα δικιά μου και του Ρένου, του πληκτρά μας, και προοριζόταν να παιχτεί «κανονικά». Μια ωραία πρωία έρχεται ο Ρένος και μου λέει «Έχω μια ιδέα. Τι λες να το κάνουμε μόνο φωνές»;
   Δημήτρης : Κάπου εκεί εγώ είχα ακούσει διάφορες δουλειές. Καλά, εννοείται ότι υπάρχουν οι Queen σ’ αυτή τη ζωή, έτσι; Αν είσαι τραγουδιστής δεν γίνεται να μην παρατηρήσεις τι έχει κάνει ο άλλος ο αθεόφοβος!
   Γιάννης : Σμίξανε όλα τα πράγματα…
 
   Οι φωνές σε ποιους ανήκουν;
   Γιάννης : Στον κύριο. Όλες!
   Δημήτρης : Είναι τέσσερις φωνές και όλες δικές μου. Δεν υπάρχει τίποτα «πειραγμένο».

   Τι μας επιφυλάσσουν οι September Code για το μέλλον;
   Δημήτρης : Οι September Code επιφυλάσσουν για το μέλλον το δικό σας το δικό τους μέλλον! Αυτή είναι η απάντηση. Αυτό που θέλουμε να κάνουμε είναι να συνεχίσουμε να περνάμε καλά, να συνεχίσουμε να αγαπάμε τη δουλειά μας και νομίζω ότι μόνο όταν φτάσουμε σε σημείο να μην ικανοποιούμε τους εαυτούς μας, τότε θα πάψεις να έχεις νέα από μας.
 
Κώστας Κούλης
Οι φωτογραφίες προέρχονται από την επίσημη ιστοσελίδα της μπάντας και τη σελίδα τους στο FB.
 
September Code pic01

Συνεντεύξεις

Επισκέπτες

0 Μέλη και 106 Επισκέπτες Συνδεδεμένοι