Άρθρα Μουσικής

Facebook

Twitter

Blackfield


Το φαινόμενο μιας αξιόλογης συνεργασίας
δύο μεγάλων μουσικών

   xxblackfield1Σου έχει τύχει ποτέ κάποια μελωδία να τριγυρνάει διαρκώς μέσα στο κεφάλι σου; Να νιώθεις πολύ συγκεκριμένα συναισθήματα όταν ακούς κάποιο κομμάτι; Να μην μπορείς να προσδιορίσεις τι, από όλα αυτά, είναι τελικά εκείνο που σ’αρέσει σε κάποιο τραγούδι, να έχει απλά «κάτι»; Ε, αυτό το feeling έχω εγώ όποτε ακούω το “Blackfield”. Ναι ναι, για τον Steven Wilson μιλάω και μια από τις πολλές μπάντες του. Τους Blackfield. Στην εδραίωση και διαμόρφωση των οποίων, φυσικά, ενεργό ρόλο έχει και ο ισραηλινός Avin Geffen. Το ντουέτο μετράει περίπου μια δεκαετία απο τότε που οι δύο αυτοί κύριοι αποφάσισαν να συνεργαστούν, σε κάτι δικό τους και έχουν ήδη κυκλοφορήσει 3 ολοκληρωμένα studio album με αρκετές δυνατές «ραδιοφωνικές» επιτυχίες. Πάμε ομως να τα πάρουμε απο την αρχή...
 
   Ο Steven Wilson άνετα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως το «παιδί θαύμα». Ένας άριστος καλλιτέχνης, αυτοδίδακτος μουσικός παραγωγός, με διαρκή έμπνευση, ένας άνθρωπος που μάλλον εκμεταλλεύεται με τον πλέον παραγωγικό τρόπο τον χρόνο του! Οι περισσότεροι τον γνωρίσαμε μέσα από τoυς Porcupine Tree, μια μπάντα που μας έχει αφήσει αρκετούς καλοδουλεμένους δίσκους με εμφανείς τις επιρροές των Pink Floyd και τον όρο του Progressive Rock να εκπροσωπεί με τον καλύτερο τρόπο αυτό που μας προσφέρουν. Οι ενεργειές του όμως δεν σταματούν εδώ. Ο τύπος αυτός πειραματίζεται διαρκώς με project όπως οι No-Man,Bass Communion,I.E.M αλλά και πιο ενεργά τον τελευταίο καιρό, την προσωπική του δουλειά με τίτλο “Grace for Drowning” , την πολυαναμενόμενη συνεργασία του με τον Akerfeldt των Opeth και φυσικά τους Blackfield.
 
   xxblackfield3Ο Αviv Geffen από την άλλη, έχει αναδειχθεί ως ένας απο τους σπουδαιότερους Ισραηλινούς όλων των εποχών. Συνεχιστής μιας αμιγώς καλλιτεχνικής οικογένειας, γιός της ποιήτριας Yehonatan Geffen και του παραγωγού Nurit Makover, μουσικός με ειλικρινείς πολιτικές απόψεις που συμβαδίζουν με την εξέλιξη και την ειρήνη (και συχνά έχουν προκάλεσει διαμάχες), αποτελεί έναν διορατικό καλλιτέχνη που έχει πολλά να προσφέρει τόσο με τις δεξιότητες του όσο και με τι ιδέες του. Γνωστός στο απανταχού ισραηλινό κοινό με κομμάτια αμφιλεγόμενα, μέσα απο τις προσωπικές του δουλειές, επιλέγει να ανοίξει τα φτερά του κι εκτός της γενέτειρας του, όπου γίνεται ευρύτερα γνωστός. Οι συνεργασίες που προέκυψαν στην πορεία του με καλλιτέχνες όπως ο παραγωγός Trevor Horn αλλά και ο μουσικός Mike Garson, τον βοήθησαν να «χτίσει» ένα καλό όνομα στην Ευρώπη. Αναμφίβολα, μεγάλο μέρος της επιτυχίας του ωφείλεται στους Blackfield.
 
   xxblackfield4Γύρω στα μέσα του ‘90 ο Aviv Geffen ανακαλύπτει τους Porcupine Tree οπότε και παρακολουθεί την εξελίξη στην πορεία τους. Μέσα στο 2000 ο Ισραηλινός καλεί την μπάντα να κάνει κάποιες συναυλίες στο Ισραήλ. Οι δύο μουσικοί γνωρίζονται καλύτερα και τέλικα ο Geffen «βάζει το χεράκι του» στο “In Absentia” όπου χαρίζει τα φωνητικά του στα κομμάτια “The Sound of Muzak” και “Prodigal”. Η φιλία τους χτίζεται με το χρόνο και ενώ αρχικά αποφασίζουν την κυκλοφορία ενος EP μέσα στο 2001, τελικά δημιουργούν την πρώτη τους ολοκληρωμένη δισκογραφική δουλειά που φέρει το όνομα της μπάντας και είναι διαθέσιμη στα ράφια των δισκοπωλείων το 2004. Στο “Blackfield” τόσο ο Wilson όσο και o Geffen συνεργάζονται στη μουσική και τους στίχους με σκοπό να παράγουν ένα album προσανατολισμένο στην τέχνη του pop-rock με την παράδοση του verse-chorus-verse-chorus. Σίγουρα το ομώνυμο κομμάτι τους αλλά και το “Pain” έρχονται κοντά σε αυτό που ονομάζουμε hit και είναι εκείνα μέσα από τα οποία τους γνωρίζει το κοινό. Γύρω στις αρχές του 2006 ο Steven μετακομίζει στο Ισραήλ για 6 μήνες για να δουλέψει παρέα με τον Geffen το δεύτερο επερχόμενο album τους. Το “Blackfield II” κυκλοφορεί τη χρονιά 2007 και αποτελεί στην ολότητά του ένα πένθιμο rock album με 10 κομμάτια, όπου το “Miss U” κάνει πάταγο και το “End of the World”, τραγούδι με το οποίο κλείνει ο δίσκος, είναι αρκετά δυνατό. Η δουλειά τους αποσπά πολύ θετικές κριτικές από τα μέσα ενημέρωσης και περιγράφεται ως ένα πλούσιο μίγμα από διαφορετικές κουλτούρες με βαθύ ήχο και στίχους που σε αγγίζουν. Το “Welcome to my DNA” έρχεται την άνοιξη του 2011 να επαναφέρει στο προσκήνιο τους Blackfield. Σ’αυτήν την, μέχρι στιγμής, τελευταία τους δουλειά, σχεδόν όλα τα τραγούδια γράφτηκαν απο τον Avin , καθώς ο Wilson δούλευε παράλληλα τη δική του προσωπική δουλειά (Grace for Downing). Το δίδυμο όμως επεξεργάστηκε απο κοινού το υλικό για την παραγωγή του δίσκου σε studios του Λονδίνου αλλά και του Ισραήλ. Αξιοσημείωτο το γεγονός ότι κατά την ηχογράφηση,αυτής της τελευταίας τους δουλειάς, χρησιμοποίησαν για πρώτη φορά ορχήστρα. Σύμφωνα με τα λεγόμενα του Geffen το album αυτό αναφέρεται στη μοναξιά και τη θλίψη και πραγματευέται την αγάπη και το Θεό, όπως άλλωστε συνήθιζε να κάνει η μπάντα στο παρελθόν.    
 
   Οι Blackfield είναι το αποτέλεσμα της ένωσης δύο μεγάλων μουσικών. Ακούγοντας την δουλειά τους αμέσως νιώθεις ότι η συνύπαρξη αυτών των δυο καλλιτεχνών έχει να σου προσφέρει κάτι διαφορετικό απο τα συνηθισμένα, πράγμα που σπάνια βρίσκει κανείς αυτήν την εποχή. Άλλωστε, όπως έχει δηλώσει και ο Aviv Geffen για τον κύριο Steven Wilson «Είχα ακούσει κάποιες από τις πρώτες δουλειές του και ένιωσα ότι είναι η αδελφή ψυχή μου!». Με την υπόσχεση το τέταρτο album τους να κυκλοφορήσει νωρίτερα από όσο συνήθως περιμένουμε και το “Welcome to my DNA” να φαντάζει σαν ένα ιδανικό soundtrack, όπου τα κομμάτια κυλούν το ένα μετά το άλλο και σε παρασύρουν σε μια γλυκιά μελαγχολική κατάσταση, αναμένουμε να δούμε τις καινούριες τους δουλειές και να διαπιστώσουμε πόσα ακόμη έχουν να μας προσφέρουν σε αυτό το χώρο που οι ίδιοι ονομάζουν art pop..

Στεφανία Διακάκη
IMG 1120-s

Άρθρα Μουσικής

Επισκέπτες

0 Μέλη και 119 Επισκέπτες Συνδεδεμένοι