Βιβλία

Facebook

Twitter

Μη με ξεχάσεις

 
Μη με ξεχάσεις
Συγγραφέας: Γιώτα Παπαδημακοπούλου
Εκδόσεις: Μάτι
 
   "Είμαι εγωκεντρικός, κρύβομαι πίσω από άνοστα αστεία, και παράλληλα αδυνατώ να πάρω αποφάσεις. Στα είκοσι έξι χρόνια της ζωής μου, έχω κάνει πολλά πράγματα για τα οποία έχω μετανιώσει. Περισσότερο απ' όλα όμως που δεν υπήρξα αρκετά τολμηρός, για να διεκδικήσω το κορίτσι που αγάπησα όσο κανένα άλλο. Τον πρώτο μου έρωτα... το μοναδικό μου έρωτα... την Αλεξάνδρα... την Άλεξ μου... την καλύτερή μου φίλη.
 
minmexehaseis12   Πάντα πίστευα πως υπήρχε χρόνος. Πως όσα λάθη κι αν έκανα, θα ερχόταν η στιγμή που, επιτέλους, θα έβρισκα το κουράγιο να της μιλήσω με ειλικρίνεια, να της εκφράσω όλα όσα ένιωθα για εκείνην. Και όμως... ο χρόνος δεν είναι πάντα σύμμαχός μας. Καμιά φορά γίνεται πολέμιος των θέλω μας, τιμωρώντας μας με τον πιο σκληρό τρόπο.

   Η Αλεξάνδρα παντρεύεται! Κι έχω μόνο μία εβδομάδα... μία εβδομάδα μέσα στην οποία καλούμαι να επανεξετάσω τη ζωή μου και να αναζητήσω τα λάθη μου, ακόμα κι αν δεν μπορώ να τα διορθώσω. Μία εβδομάδα για να καταλάβω τι πήγε στραβά. Πότε έγινα ο άντρας που είμαι σήμερα. Ο άντρας που δεν θα αποκτήσει ποτέ αυτό που πραγματικά ήθελε.

   Ναι... αυτή είναι η τιμωρία μου... και είναι μεγαλύτερη απ' όσο μπορώ ν' αντέξω. Γιατί ο μεγαλύτερός μου φόβος κινδυνεύει να γίνει πραγματικότητα.

   Γιατί μια ολόκληρη ζωή, αυτό που φοβόμουν περισσότερο από κάθε τι άλλο ήταν ότι μπορεί να την έχανα... να έφευγε... να με ξέχναγε...

Με λένε Αντρέα, και αυτή είναι η ιστορία μου..."
 
   Ο καλύτερός μας φίλος είναι σαν τα κατοικίδια, τον αισθανόμαστε κτήμα μας, ένα κομμάτι του εαυτού μας. Έτσι ένοιωθε και ο Ανδρέας για την Άλεξ, βέβαια έτσι νόμιζε ότι αισθανόταν. Την αγαπούσε πολύ παραπάνω από όσο άφηνε τον εαυτό του να παραδεχτεί. Και εκεί αρχίζουν τα δύσκολα για τον ήρωά μας…

   Ένα βιβλίο για τον έρωτα, ένα βιβλίο ευρηματικό που δεν πατάει πάνω στα τετριμμένα. Η Γιώτα Παπαδημακοπούλου πλάθει αληθινούς χαραχτήρες της διπλανής πόρτας με τόση μαεστρία που σε αφήνει άφωνο. Συνήθως τέτοιου είδους βιβλία δεν ήταν ποτέ το φόρτε μου, ίσως γιατί όλοι και όλα επαναλαμβάνονται...

   Αυτό όμως το βιβλίο μου έβγαλε συναισθήματα που δεν περίμενα, θύμωσα πραγματικά με τον Ανδρέα. Νομίζω έφαγε και πινελίκια καθώς διάβαζα… Μα είναι δυνατόν να υπάρχει άνθρωπος, που έχοντας βρει το δρόμο της ευτυχίας, πηγαίνει από άλλο στενό και να χάνεται; Αδιανόητο μου φαινόταν… Και όμως για παρατηρήστε τους ανθρώπους γύρω σας, πόσο άβουλοι έχουν γίνει, πόσο φοβισμένοι… Δεν είναι μακρινός λοιπόν ο χαραχτήρας του Ανδρέα από την πραγματικότητα. Παλεύει με τα συναισθήματά του συνεχώς. Παίρνει αποφάσεις επειδή φοβάται να μιλήσει για αυτό που αισθάνεται.

   Γραμμένο με πολύ χιούμορ , η συγγραφέας έχει πιάσει ακριβώς το σκεπτικό και τα λεγόμενα ενός άνδρα.  Διαβάζεται εύκολα, μην κανονίσετε κάτι όταν ξεκινήσετε να το διαβάσετε…θα το ακυρώσετε… Δεν νομίζω ότι θα καταφέρετε να σταματήσετε σε κάποιο σημείο, το βιβλίο δεν κάνει πουθενά τη λεγόμενη κοιλιά, ίσα-ίσα που κρατεί αμείωτο το ενδιαφέρον σου μέχρι την τελευταία του σελίδα.

Μαίρη Ζαρακοβίτη
 

Βιβλία

Επισκέπτες

0 Μέλη και 128 Επισκέπτες Συνδεδεμένοι