Ταινίες

Melancholia

filmx7

Σκηνοθέτης: Lars Von Trier
Σενάριο: Lars Von Trier
Ηθοποιοί: Kirsten Dunst, Charlotte Gainsbourg και Kiefer Sutherland

    Melancholia λοιπόν! Τίτλος που σίγουρα δεν σε προϊδεάζει για μια αισιόδοξη και ελπιδοφόρα ταινία. Πώς να έχει αυτά τα στοιχεία ωστόσο από τη στιγμή που την σκηνοθετεί κάποιος σαν τον Lars Von Trier, ο οποίος στο παρελθόν του έχει σοκάρει κοινό και κριτικούς με τις ταινίες του (βλέπε «Αντίχριστος», «Dogville»), αλλά και έχει δηλώσει δημοσίως ότι εδώ και χρόνια πάσχει από κατάθλιψη. Η διαστροφή που επιδεικνύει και η δίψα που τον διακατέχει να παρουσιάσει στοιχεία από τα πρόσφατα βιώματά του είναι η καλύτερη συνταγή για μία επιτυχημένη και αληθινή ταινία.

   Λίγα λόγια για την υπόθεση: Το τέλος του κόσμου βρίσκεται προ των πυλών, καθώς ο πλανήτης “Μελαγχολία” πλησιάζει ολοένα και περισσότερο τη γη! Οι 2 πρωταγωνίστριες της ταινίας Τζαστίν (Kirsten Dunst) και Κλερ (Charlotte Gainsbourg) αν και αδερφές αντιμετωπίζουν αυτόν τον κίνδυνο διαφορετικά η καθεμία με τη διαταραγμένη σχέση τους να δοκιμάζεται περισσότερο από κάθε άλλη φορά.

    Η ταινία χωρίζεται σε 2 μέρη-τεχνική που συνηθίζει να χρησιμοποιεί ο Lars Von Trier στις ταινίες του- τα οποία φέρουν και τα ονόματα των 2 πρωταγωνιστριών- Τζαστίν και Κλερ- γεγονός που μας προμηνύει ότι ο σκηνοθέτης θα κινηθεί για πολλοστή φορά γύρω από την γυναίκα και την ψυχοσύνθεσή της. Στο 1ο μέρος παρουσιάζεται η Τζαστίν, μία γυναίκα που πάσχει από κατάθλιψη, αλλά προσπαθεί παρ’ όλα αυτά να την καταπολεμήσει με έναν γάμο βγαλμένο από παραμύθι. Δεν καταφέρνει όμως, αφού στην δεξίωση δείχνει να βρίσκεται εκτός εαυτού με το μυαλό της να ταξιδεύει σε άγνωστα μέρη. Η μελαγχολία φαίνεται να την διακατέχει από την πρώτη στιγμή που πατάει το πόδι της στο πανέμορφο κάστρο-σπίτι της αδερφής της με τον ενδιαφέρον της να χάνεται μονομιάς! Ο σκηνοθέτης σε συνέντευξή του δηλώνει ότι η Τζαστίν είναι μία προσωπογράφηση του εαυτού του καθόλη τη διάρκεια της ταινίας, ενώ αναφέρει ότι τα μελαγχολικά άτομα αν δεν βρίσκουν κάποιο βαθύτερο νόημα για να εκτιμήσουν ένα τελετουργικό δεν το απολαμβάνουν για κανένα λόγο. Έτσι η πρωταγωνίστρια μας δεν διστάζει να καταστρέψει σε μια νύκτα ό,τι έκτισε με κόπο τόσα χρόνια, με αποτέλεσμα στη συνέχεια της ταινίας να βυθίζεται στην κατάθλιψή της. Στο 2ο μέρος παίρνει τον πρωταγωνιστικό ρόλο η μούσα του Lars Von Trier Charlotte Gainsbourg ερμηνεύοντας ένα συγκροτημένο άτομο υπόδειγμα ηθικής, συζύγου, αλλά και μητέρας. Δείχνει να έχει τις τύχες της οικογένειας στις πλάτες της, ωστόσο στο τέλος της ταινίας κατανοώντας ότι έρχεται το τέλος του κόσμου πέφτει κι εκείνη στον βάλτο της κατάθλιψης.

   Πάντως δεν είναι τυχαία η δήλωση πολλών ψυχολόγων, αλλά και του ίδιου του Δανού σκηνοθέτη ότι τα καταθλιπτικά άτομα εμφανίζουν μεγαλύτερη ψυχραιμία στις δύσκολες στιγμές, επειδή πιστεύουν ότι δεν έχουν τίποτα να χάσουν, κάτι το οποίο αποδεικνύεται έμπρακτα από την στάση της Τζαστίν. Πολλοί δίνουν τον χαρακτηρισμό του μισογύνη στον σκηνοθέτη, καθώς για μία ακόμη φορά “βασανίζει” τις γυναίκες μέχρι τελικής πτώσεως με το ανδρικό στοιχείο να εγκαταλείπει και να της αφήνει στο έλεος τους. Εγώ θα διαφωνήσω με αυτή την άποψη και θα πω ότι ο Δανός αγαπάει το γυναικείο φύλο και δείχνει την εκτίμησή του σε αυτό παρουσιάζοντας με κάθε τρόπο τον Γολγοθά που αντιμετωπίζουν και έχει ως αποτέλεσμα την ψυχική και σωματική τους κατάπτωση.

   Αν κάτι μπορεί να χαρακτηρίσει την “Μελαγχολία” είναι η απίστευτη φωτογραφία και η εκθαμβωτική μουσική, στοιχεία τα οποία δίνουν μία άλλη πνοή στην ταινία και την χρωματίζουν με τον καλύτερο τρόπο. Τα αργά και μαγευτικά πλάνα που παρουσιάζει ο Δανός σκηνοθέτης μαζί με τη συνοδεία μουσικής που διεγείρει τις αισθήσεις σε ταξιδεύουν σε μονοπάτια που δύσκολα διαβαίνεις. Σε οποιοδήποτε σημείο αν παγώσεις τη ροή της ταινίας θα σου δώσει έναν πίνακα σπάνιας ομορφιάς με χρώματα και λεπτομέρειες που θα ζήλευε μέχρι και ο καλύτερος ζωγράφος του κόσμου. Ειλικρινά είναι λίγες οι φόρες που συγκλονίζομαι σε τέτοιο βαθμό από τον συνδυασμό μουσικής και εικόνας σε σημείο που να με συνεπαίρνει και να μην σκέφτομαι τίποτα άλλο εκείνη τη στιγμή. Ειδικά το τέλος της ταινίας είναι το αποκορύφωμα ενός οπτικού υπερθεάματος!

Λουκάς Δουβάρας

Ταινίες

DMC Firewall is developed by Dean Marshall Consultancy Ltd