Mindfield

Facebook

Twitter

Άσε με να σε αφήσω...

 
aseme01   Κι έτσι ξαφνικά, όπως ακριβώς μπήκες στη ζωή μου, φεύγεις με έξαλλους πανηγυρισμούς, αδιαφορώντας για τα συναισθήματά μου. Στέκομαι μόνος στην άκρη του γκρεμού και αναρωτιέμαι… Να βουτήξω ή δεν άξιζες ποτέ σου την αγάπη που πλουσιοπάροχα σου σέρβιρα; Καμιά απάντηση δεν μπορεί να επουλώσει το τραύμα που μου άφησες, να γλυκάνει την πίκρα των ξηρών χειλιών μου. Ήμασταν δυο ξένοι, εντελώς διαφορετικοί χαρακτήρες, ωστόσο παραδόθηκα άνευ μάχης, χωρίς να σκεφτώ σωστό ή λάθος, χωρίς να  προστατέψω ψυχή και σώμα. Με πήρες από το χέρι και μου έμαθες να πετάω ψηλά στα ουράνια, να ερωτεύομαι, να πιστεύω στη μαγεία, να γεύομαι γεύσεις από τον όμορφο κόσμο. Ελευθέρωσες από μέσα μου δυνατά συναισθήματα και με έκανες να νιώσω αυτοκράτορας της ευτυχίας. Τι ήμουν πριν έρθεις; Ένας ογκόλιθος μιζέριας, ένας κοιμισμένος γίγαντας, που μπορούσε τόσα πολλά κι απλά προτιμούσε να πέφτει σε χειμερία νάρκη. Κρυμμένος πίσω από τη μάσκα της ατσαλάκωτης σοβαρότητάς μου, πρωταγωνιστούσα σε ένα κίβδηλο παιχνίδι παράνοιας. Έπαιζα με επιτυχία το ρόλο μου και περίμενα στο τέλος της παράστασης το χειροκρότημα του κόσμου, την επιβράβευση που ήμουν τόσο καλός στο ψέμα, που κορόιδευα οικογένεια και φίλους. Όταν όμως τα φώτα έσβηναν και ο κόσμος γύριζε στο σπίτι του, τα κύματα των ενοχών βούλιαζαν με λύσσα το σάπιο κουφάρι της ψυχής μου. Διότι αυτό μου άξιζε, αυτό είχα κερδίσει με την αξία μου. Να βυθιστώ στην άβυσσο, να μείνω μόνος στο σκοτάδι, στην παγωνιά της μοναξιάς. Ώσπου ένα χέρι με τράβηξε δυνατά προς τα επάνω, προς το φως, προς τη ζεστασιά της αγάπης. Ναι, εσύ ήσουν, εσύ!
 
aseme02   Όλα ξεκίνησαν πριν από λίγους μήνες, όταν γνωριστήκαμε τυχαία κάτω από περίεργες συνθήκες. Ήρθες στην άχρωμη ζωή μου και έφερες τα χρώματα, τη ζωντάνια, την ελπίδα. Έπειτα με άφησες να σε ερωτευτώ παράφορα, να μαγευτώ από την ομορφιά σου, από τα μάτια σου, εκείνα που αιχμαλώτισαν μέσα τους τη θάλασσα. Επιτέθηκες με το νόστιμο φιλί σου, που για εμένα ήταν βάλσαμο και κατέκτησες την καρδιά μου. Σχεδόν παραδόθηκα. Το ήθελα πολύ όλο αυτό και όποια προσπάθεια έκανα να αντισταθώ ήταν μάταιη. Μπλέξαμε σε ένα θανάσιμο ερωτικό παιχνίδι και το πάθος φούντωσε επικίνδυνα. Άλλωστε ποιος θα μπορούσε να γλιτώσει από εσένα, ποιος θα μπορούσε να αρνηθεί τα χάδια σου; Είσαι ένα σπάνιο πλάσμα στ’ αλήθεια, μια δροσερή οπτασία και συνάμα ένα επικίνδυνο αρπαχτικό. Κατασκευάστηκες σοφά από το δημιουργό σου, για να καταστρέφεις τα αρσενικά ανεγκέφαλα όντα, να τα παρασύρεις στην άκρη του γκρεμού, εκεί που στέκομαι τώρα κι εγώ ολομόναχος, να τα ρίχνεις στον Καιάδα. Σαν μια σύγχρονη σειρήνα αφήνεις το γοητευτικό τραγούδι σου να μαγεύει τα άτυχα θύματα και στη συνέχεια τα κατασπαράζεις ανενόχλητη. Άραγε είσαι μια σκληρή φόνισσα ή ο τυφλωμένος μου εγωισμός παραληρεί; Θα μπορέσω να το μάθω ποτέ αυτό, θα βρω τις απαντήσεις που ζητώ; Τι σημασία έχει πια; Αφού εσύ ταξιδεύεις γι’ αλλού. Θυμάμαι τις κουβέντες μας, τα ξενύχτια που κάναμε αγκαλιασμένοι, τις όμορφες στιγμές και χαμογελώ. Έσπειρες στην ψυχή μου έρωτα και έφυγες βιαστικά, δεν περίμενες να θερίσουμε μαζί, να γευτούμε όλα όσα με κόπο δημιουργήσαμε.
 
aseme03
 
   Έτσι λοιπόν, μια κρύα και άκαρδη νύχτα, μου είπες «Αντίο, να προσέχεις»... Θέλησες να μείνουμε «φίλοι» και τα ειρωνικά γέλια μου έσπασαν τις αλυσίδες του καθωσπρεπισμού, της ατσαλάκωτης γοητείας μου. Πόσο αστείο ήταν να μου ζητάς να γίνουμε φίλοι; Εμείς! Εμείς που αγγίξαμε ο ένας την ψυχή του άλλου, εμείς που δαμάσαμε τον έρωτα, εμείς που νιώσαμε τόσο δυνατά συναισθήματα. Όχι, δεν θέλω τη φιλία σου, δεν είμαι τόσο άνετος εγώ, δεν πουλάω με φτηνές δικαιολογίες όλο αυτό που έζησα μαζί σου. Ούτε θέλω να ακούω πλέον τα αηδιαστικά «Δεν φταις εσύ, με εμένα τα έχω», «Δεν σου αξίζω»… Φύγε και πίσω μην κοιτάς! Προχώρα στη ζωή σου και όρμα στο επόμενο απόρθητο κάστρο που θα βρεις. Χτύπα δυνατά και βίαια, υποδούλωσε τον επόμενο βασιλιά και νιώσε την απατηλή δόξα της ανασφάλειάς σου. Τι άλλο μπορώ να πω εγώ, ο πληγωμένος στρατιώτης της μοναξιάς; Γιατί αυτό είμαι πλέον, ένας σκονισμένος, ηττημένος, αγέλαστος στρατιώτης. Πέρασες από πάνω μου και διέλυσες τις άμυνες, τα όπλα, τα θέλω μου. Φυλακισμένος στο κελί του εχθρού περιμένω τη λύτρωση για να νιώσω και πάλι ζωντανός. Πολέμησα γενναία, με θάρρος, για να μη σε χάσω, αλλά στο τέλος λύγισα, γονάτισα και έκλαψα. Σε άφησα να με αφήσεις και γεύτηκα μια αδυσώπητη ψυχική επίθεση, ένα παγερό αντίο. Αυτό έκοψε το αόρατο νήμα που με έδενε μαζί σου, αυτό ήταν που με σκότωσε αργά, βασανιστικά. Μέρα με τη μέρα όλα βρίσκουν το δρόμο τους, όλα γίνονται όπως πριν κι εμείς που κάποτε ανταλλάσαμε λόγια αγάπης καταλήξαμε δυο ξένοι. Εσύ εκεί κι εγώ εδώ, να μοιραζόμαστε διαφορετικά θέλω και πρέπει, τα οποία όμως πονάνε το ίδιο.
 
aseme08   Έχω μέρες να σου μιλήσω, να ακούσω τη φωνή σου, να γευτώ τα φιλιά σου. Ίσως έτσι έπρεπε να γίνει για να πάμε παρακάτω σοφότεροι. Κοιτάζω τη φωτογραφία σου, εκείνη που κάποτε με τρέλαινε, που με έκανε τυφλό ακροβάτη και ισορροπούσα σε τεντωμένο σχοινί. Την κοιτάζω με νοσταλγία και πλέον νιώθω ένα ζεστό χάδι μέσα μου, μια όμορφη ανάμνηση. Δεν πιστεύω στη μοίρα, δεν πιστεύω πως κάποτε θα είμαστε μαζί ξανά. Αυτό που πιστεύω σίγουρα και υπερασπίζομαι με σθένος, είναι ότι δεν θα σε ξεχάσω ποτέ. Μια υπερβολική λέξη, όπως το «ποτέ», μπορεί να ακούγεται άψυχη και πρόχειρη, ωστόσο εγώ τη νιώθω και είναι αληθινή. Γιατί ποτέ κανείς δε μου χάρισε όσα εσύ, γιατί πίσω από το γλυκό τσαμπουκά σου μπόρεσα να δω ένα σπουδαίο άνθρωπο. Γιατί κρατάω όλα όσα σε θυμίζουν και επιλέγω να τα κουβαλώ στα μελλοντικά ταξίδια μου. Δεν μπορούμε να είμαστε φίλοι, αλλά σίγουρα όχι και εχθροί. Έφυγες χαμογελαστή για μέρη ξένα, μακρινά. Έψαξες να βρεις αυτό το κάτι διαφορετικό και με άφησες μισό. Στο εύχομαι, εύχομαι να βρεις αυτό που λαχταρά η ψυχή σου, αυτό που δεν μπόρεσα να σου χαρίσω εγώ. Σβήσε τα βαριά μου λόγια, σβήσε την πίκρα τους και κράτα το χαμόγελο που εσύ ζωγράφισες στο θλιμμένο πρόσωπό μου. Αν ποτέ νιώσεις μόνη, προδομένη, χτύπα την πόρτα μου και πες το όνομά μου, εκείνο το ψευδώνυμο που πότισες με τόση ζεστασιά. Θα είμαι εκεί, όχι σαν φίλος, όχι σαν έρωτας, μα σαν κάτι ξεχωριστό, όπως άλλωστε ξεχωριστή ήταν και η σχέση μας. Ένα κρύο αεράκι τρυπώνει από το ανοιχτό παράθυρο και σβήνει τη φλόγα που έλιωνε το ευαίσθητο κερί. Χάθηκα για λίγο στις σκέψεις μου και όπως πάντα φλυαρούσα άσκοπα. Τι σου λέω, τι σου γράφω; Αφού εσύ είσαι μακριά και δεν ακούς.
 
aseme09   Δεν ξέρω τι με πονά περισσότερο, δεν ξέρω τι με παγιδεύει στη μοναξιά. Είναι που έφυγες μακριά μου ή που σε πέταξα για πάντα στο κενό; Ρίχνω μια τελευταία κλεφτή ματιά στη φωτογραφία σου και κατεβαίνω σιωπηλός το βουνό. Διάολε, είσαι πολύ όμορφη! Πόσο δύσκολο είναι να σε βγάλω από το μυαλό μου, πόσο δύσκολο είναι να δεχτώ πως ήσουν ένα ψέμα; Σφίγγω τα δόντια και αφήνω τη σκοτεινή πλευρά του εαυτού μου να κάνει τη δουλειά της, να σκοτώσει τα τελευταία συναισθήματα, να με πάει παρακάτω. Σύντομα νιώθω την αλλαγή και ένας δαίμονας ξεριζώνει κάθε τι δικό σου.  Ανοίγω τα μάτια και στέκομαι πάλι στην άκρη του γκρεμού, γεμάτος μίσος, γεμάτος πόνο. Αυτή τη φορά δεν σκέφτομαι να πέσω, δεν σκέφτομαι εσένα, καταραμένη μάγισσα! Κοιτάζω πέρα μακριά στο βάθος και βλέπω τον ήλιο να δύει, να χάνεται μαζί με ό,τι θυμίζει εσένα. Ο πληγωμένος στρατιώτης της μοναξιάς μεταμορφώνεται σε ένα κτήνος που διψά για αίμα και οι λέξεις που μένουν πίσω κρύβονται από ντροπή. Λέξεις όπως «φτηνή», «ψεύτρα», «δειλή», «χυδαία», αντικαθιστούν με μια τρομακτική ευκολία όλες εκείνες τις λέξεις που κάποτε ξεχείλιζαν αγάπη.  Πώς επέτρεψα κάτι τέτοιο, πώς πέταξα στα λασπόνερα όλα όσα ζήσαμε μαζί; Ένα απαλό χάδι, μια ξεθωριασμένη ανάμνηση, ηρεμεί την οργή και «επουλώνει» τον αψίθυμο χαρακτήρα μου. Κλείνω τα μάτια και προσπαθώ για τελευταία φορά να πετάξω ψηλά στα ουράνια όπως μου έμαθες εσύ, λατρεμένη. Άραγε θα καταφέρω να σε ξεχάσω ποτέ ή το ερωτικό παιχνίδι που μας δένει έχει άλλα σχεδία για εμάς; Δεν έχω άλλη επιλογή, πρέπει να κάνω αυτό που ζήτησες, το σωστό. Σε αφήνω λοιπόν να με αφήσεις, σε ελευθερώνω και από καρδίας σου εύχομαι τα καλύτερα. Σκουπίζω τα μάτια ντροπιασμένος και χάνομαι στο βάθος.
 
John Emmans
 

Mindfield

Επισκέπτες

0 Μέλη και 160 Επισκέπτες Συνδεδεμένοι
Our website is protected by DMC Firewall!