Συνεντεύξεις

Facebook

Twitter

George Gakis & The Troublemakers

 

georgegakisbanner
 
   Το ραντεβού με το Γιώργο Γάκη είναι για τις οκτώ το βράδυ. Η μπάντα του φτάνει στο μαγαζί που παίζει απόψε, στο οποίο παράλληλα παρουσιάζει και το ολοκαίνουργιο άλμπουμ του, “Too much ain’t never enough”. Συναντιόμαστε, μιλάμε λιγάκι, φεύγει για να συνεννοηθεί για το διαδικαστικά και επιστρέφει. «Τι λες, καθόμαστε να τα πούμε εδώ»; Είναι στο δρόμο μια βδομάδα τώρα, τον ταλαιπωρεί και μια φαρυγγίτιδα… «Σε πιάνει εκεί που πονάει περισσότερο»… Ο άνθρωπος που έκανε τα Ιωάννινα μια Ροκ πόλη, ο άνθρωπος που φιλοξενεί στο άλμπουμ του μουσικούς που όλοι οι άλλοι μόνο να τους ονειρευτούν μπορούν, αράζει σε ένα σκαμπό και μιλάει για το «νεογέννητό» του. Τι παίζει με τη νέα δουλειά, πώς έκατσε όλο το θέμα με τον Kip Winger, πώς αποφάσισε να διασκευάσει ένα παραδοσιακό τραγούδι, τι είναι γι αυτόν «σωστή αντιμετώπιση απέναντι στον καλλιτέχνη». Τελικά, τι θα συνέβαινε αν “Too much was enough”;
 
   “Too much ain’t never enough”. Κυκλοφορεί, παρουσιάζεται, είναι το νέο σου «παιδί».
   Καλά τα λες…

   GAKIS 4Τι σημαίνει για σένα αυτή η δουλειά;
   Αυτή η δουλειά είναι πρώτα απ’ όλα ικανοποίηση της αισθητικής μου ματαιοδοξίας. Έχω την πολύ μεγάλη πολυτέλεια και τιμή, πρώτα απ’ όλα, σ’ αυτή τη δουλειά να συμμετέχουν τα εφηβικά μου είδωλα. Δηλαδή ουσιαστικά στην παραγωγή, στη μίξη και το mastering, βρίσκεται ο Kip Winger. Έχουμε ένα ντουέτο με το Joe Lynn Turner, τον James Kottak, το Bobby Rondinelli, τον Greg Smith, το Γιάννη Σπάθα. Είναι όλοι άνθρωποι που θαύμαζα από πολύ μικρός, κάποιοι λίγο περισσότερο, και τώρα έχω την ευκαιρία να μπορώ να συναναστρέφομαι μαζί τους, να σηκώνω το τηλέφωνο και να τους μιλάω. Και κυρίως να αφήσουν αποτυπωμένη τη σφραγίδα τους στη δικιά μου τη δουλειά. Πολύ σημαντικό για μένα.

   Το ότι συμμετέχουν όλοι αυτοί οι μουσικοί είναι επειδή όλα αυτά τα χρόνια, με τις διοργανώσεις και τον τρόπο σου, δεν έχεις γνωρίσει μόνο αυτούς τους ανθρώπους, είσαι και εξαιρετικά συμπαθής σ’ αυτούς.
   Κοίταξε να δεις… Επειδή ο ίδιος είμαι μουσικός και ξέρω πως είναι να φερθούν σε ένα μουσικό… Δηλαδή όταν εγώ σηκώνομαι και φτάνω, για τα Ελληνικά δεδομένα, στην Ορεστιάδα ή στα Χανιά, το να μου πει κάποιος «Πάρε ένα ταξί απ’ το αεροδρόμιο και εκεί είναι το ξενοδοχείο»… Δεν είναι φιλοξενία αυτό. Κατάλαβες; Και όταν κάποιος θα μου φερθεί και μένα καλά θα με σκλαβώσει. Όχι ανταποδοτικά, αλλά επειδή έτσι το αισθάνομαι. Θεωρώ ότι σε αυτούς τους ανθρώπους χρωστάω, χρωστάω τη διασκέδαση, τα συναισθήματα που έχω μοιραστεί μαζί τους, σε όλους που ήλθαν στα Γιάννενα, προσπάθησα να τους φερθώ με τον καλύτερο τρόπο. Γιατί έτσι το αισθανόμουν, πρώτα απ’ όλα. Εισέπραξα πίσω αυτή τους την εμπιστοσύνη.
 
 GAKIS 11  Είχα διαβάσει την ιστορία για το πώς έγινε και ανέλαβε ο Kip Winger την παραγωγή. Θα ήθελα να μας πεις, για ακόμα μια φορά, πως ξεκίνησε όλο αυτό.
   Κοίτα, οι Winger – και ειδικά ο Kip – ήταν από παλιά ανάμεσα στα τρία αγαπημένα μου group. Όταν κάποια στιγμή έφερα τους Whitesnake στα Γιάννενα, γνωρίστηκα με τον Reb Beach. Και όταν έγινε η πρώτη τους εμφάνιση στην Ελλάδα, στη Θεσσαλονίκη, παίξαμε support, οπότε το να γνωρίσω τον Kip και τους υπόλοιπους, αφού ήξερα ήδη τον Reb, ήταν πιο εύκολο. Συναναστραφήκαμε και ανταλλάξαμε mail και τέτοια, οπότε το επόμενο βήμα ήταν να καλέσω τον Kip Winger μόνο του στη συναυλία στα Γιάννενα, την οποία στήσαμε έτσι ωραία, με έγχορδα, παίξαμε κι εμείς μαζί του και ήταν εμπειρία μοναδική. Κι αρχίσαμε να έχουμε και φιλικές σχέσεις. Τον ξανακάλεσα κι έπαιξε ακουστικό μαζί μου και καλέσαμε και τους Winger το 2009. Με όλα αυτά ξέρεις, επειδή τους αγαπάμε πολύ, κι εγώ κι ο αδελφός μου, δεν ήταν απλά μια φιλοξενία, έτσι πιστεύω. Προσπαθήσαμε να τους κάνουμε να αισθανθούν καλά, ακόμα κι η μάνα μας μαγείρεψε… Αυτή η ιστορία έχει να κάνει με την αμεσότητα… Το εκτίμησαν αυτό παρά πολύ. Πάνω στην κουβέντα – εγώ θεωρούσα ότι ήμουν έτοιμος να κάνω κάτι μετά από πολλά χρόνια – και επειδή θεωρώ ότι το CD που είχαν βγάλει εκείνη την περίοδο οι Winger, το “Karma”, ήταν ακριβώς αυτό που θα ήθελα να ακούσω από ένα Hard Rock συγκρότημα με καταβολές στα 80’s αλλά το 2010 και με τυφλή εμπιστοσύνη στις ικανότητες του Kip Winger, όλων των ειδών. Μουσικές, ενορχηστρωτικές, ό,τι μπορείς να φανταστείς. Κάναμε μια κουβέντα και αισθάνομαι ότι μ’ αυτό τον τρόπο ότι ήθελε να μου δείξει ότι εκτίμησε αυτά που έκανα. Μου είπε «Θα σ’ αναλάβω. Θα σου πω πως θα γίνει αλλά θα μ’ ακούς»! (γέλια) Είναι ωραίος τύπος… Δεν έχει ούτε πλάγιους τρόπους ούτε τίποτα. Αυτό που θα σου πει αυτό είναι. Είναι από τους φοβερότερους ανθρώπους που έχω γνωρίσει και 150% επαγγελματίας.

   Και ξέρει και τη δουλειά.
   Όσο λίγοι.

   Είχες περίπου δέκα χρόνια να βγάλεις άλμπουμ. Προηγουμένως μου είπες ότι ένιωθες έτοιμος εκείνη την περίοδο. Πόσο σου είχε λείψει όλο αυτό το πράγμα; Οι ηχογραφήσεις…
   Αυτά είναι παρά πολύ όμορφα… Αλλά επειδή ουσιαστικά σ’ αυτά τα δέκα, στην ουσία δώδεκα, χρόνια τελικά προσπαθούσα να ξαναβρώ τον εαυτό μου… Έκανα μια μεγάλη αλλαγή ζωής και δεν ήξερα αν θα το συνεχίσω αυτό ή όχι, αν θα έβρισκα εκεί που πήγα… Αποφάσισα να κάνω μια άλλη δουλειά για να βγάζω τα προς το ζην, δεν ήξερα τι θα γινόταν. Όλη αυτή η ιστορία με τις διοργανώσεις και όλες αυτές οι φοβερές συναυλίες για τα δεδομένα της πόλης… Είχε πολύ ωραία πλάκα αυτό αλλά πάντα με έτρωγε… Αλλά ήξερα ότι για να ασχοληθώ έπρεπε να βρω χρόνο. Τον οποίο εγώ δεν έχω. Και θες χρόνο μακριά από την καθημερινότητα. Η δουλειά μου είναι καφετέρια-μπαρ. Ασχολείσαι με ένα κάρο πράγματα που σε καίνε. Έπρεπε να βρω το χρόνο να απομακρυνθώ απ’ αυτό, να συγκεντρωθώ, να αποκτήσω κίνητρα. Και τα κίνητρα μου δόθηκαν ουσιαστικά από αυτούς τους ανθρώπους. Από τον Kip… Μου πρότεινε ο Kottak, από μόνος του, πολύ ευγενικά… Έκατσα, ασχολήθηκα… Είχα κάποιες ιδέες, μου ήλθαν και μερικές άλλες…

   Gakis  Theatro Vraxwn3Διαβάζω στην ιστοσελίδα σου ότι έχεις δώσει πάνω από χίλια live.
   Και λίγα λες.

   Η ιδέα να απεικονίσεις τον εαυτό σου, τη μπάντα σου, με μια live κυκλοφορία… Πώς σου φαίνεται;
   Το πρόβλημά μου στην Ελλάδα – δεν είναι ακριβώς πρόβλημα γιατί ακόμα το διασκεδάζω – είναι ότι όσο είμαστε μπάντα διασκεδαστών, όταν έρχομαι να παίξω στην πόλη σου, έρχομαι να σε διασκεδάσω. Θα πρέπει να σου παίξω πράγματα που τα ξέρεις και τα γουστάρεις. Για να παίζω συνέχεια τα δικά μου θα πρέπει να έχω ένα άλλο background, το οποίο δεν μπόρεσα να έχω. Δύσκολα περνούσα τα δικά μου κομμάτια και αυτό είναι και παγίδα. Δεν σε γνωρίζει ο κόσμος με το δικό σου υλικό. Δεν θα πω ψέματα, ότι δεν διασκεδάζω με το να παίζω διασκευές… Τα καινούργια κομμάτια βγαίνουν πολύ καλά live. Αυτό που μένει είναι να τ’ ακούσει ο κόσμος, να τα στηρίξει το ραδιόφωνο, να περάσουν…

   Επειδή είσαι στη δουλειά παρά πολλά χρόνια, ένα από αυτά που έχεις κάνει είναι το φεστιβάλ στα Γιάννενα, το Castle Rock, αναγνωρισμένο απ’ όλους πια. Πόσο σε έχει βοηθήσει όλη αυτή η γιορτή;
   Το φεστιβάλ αυτό ήταν στο μυαλό μου καιρό γιατί τα Γιάννενα έχουν μερικές ιδιαίτερες τοποθεσίες, όπως αυτή του Κάστρου ή στο νησί ή γύρω από τη λίμνη, που είναι γενικά σημείο αναφοράς. Το πρόβλημα ήταν ότι για να μπορέσει να γίνει αυτό… Δεν γίνεται με ιδιωτική πρωτοβουλία. Είναι αρχαιολογικοί χώροι, αυτό μπορεί να γίνει μόνο εφόσον στηρίζεται από φορείς, όπως ο δήμος. Όταν μπόρεσα να πείσω τους ιθύνοντες ότι όλα αυτά θα ήταν καλό να γίνουν, έγιναν. Τώρα βέβαια έχει παγώσει λίγο το πράγμα, αλλά δεν το αφήνουμε σαν ιδέα.

   Το άλμπουμ θα κυκλοφορήσει πανευρωπαϊκά…
   Το άλμπουμ ήδη κυκλοφορεί παγκόσμια από την Perris Records, όπως και στα iTunes, Amazon κτλ.

   Έχεις κάνει διάφορα tribute. Elvis, Whitesnake, Doors… Το επόμενο που θα κάνεις;
   Ετοιμάζω ένα στους Beatles, οι οποίοι έχουν επηρεάσει τους πάντες. Και μένα, παρά πολύ. Θεωρώ ότι είναι πολύ καλό να μπορέσεις να ασχοληθείς με το Ροκ από τη γέννησή του. Το να πας π.χ. και να ακούσεις κατευθείαν Black Metal, δεν ξέρεις την ιστορία. Το να καταλήξεις στο Black Metal γιατί έχεις ακούσει κι όλα τα’ άλλα, τότε ξέρεις γιατί ακούς. Πριν δύο μέρες μαζέψαμε όlα τα σχολεία της περιοχής και τους κάναμε ένα σεμινάριο για την ιστορία του Ροκ, από τότε μέχρι σήμερα, με προβολές, ώστε τα παιδιά να έχουν μια εμπεριστατωμένη άποψη για το Ροκ. Ξέρεις τι πιστεύω; Αυτοί που μπαίνουν χωρίς να έχουν κάποια βάση, πολύ γρήγορα θα το αφήσουν. Ξέρω πολλά παραδείγματα παιδιών που τα παράτησαν…

   Ένα από τα κομμάτια στο άλμπουμ είναι το «Μη με κοιτάς». Πώς σου ήλθε να το κάνεις; Ένα παραδοσιακό τραγούδι…
   … και σημείο αναφοράς. Δεν άκουσα ποτέ παραδοσιακή μουσική. Δεν είχα κάποιο χωρίο να μεγαλώσω και να το έχω στο αίμα μου. Άρχισα να εκτιμώ την παραδοσιακή μουσική τα τελευταία χρόνια. Δεν μπορώ να ακούσω πολλές ώρες, αλλά την εκτιμώ. Αυτό το κομμάτι το είχα ακούσει παλιότερα. Μου το είχε στείλει ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου. Έχει κάνει τρομερή δουλειά ο Γιάννης Σπάθας, τον οποίο θεωρώ κορυφή στην Ελλάδα, σ’ αυτό που λέγεται Ελληνικό Ροκ και όχι Ελληνόφωνο. Ο άνθρωπος πήρε την Ελληνική μουσική και την έκανε Ροκ. Όταν έκανα τα support στους Whitesnake και τους Scorpions, συνήθιζα να ανοίγω με αυτό το κομμάτι, σαν καλωσόρισμα.

   Τελικά, έχει τύχει ποτέ να σκεφτείς ότι “Too much”, καμιά φορά, μπορεί να είναι αρκετό;
   Μπα, αν το έκανα αυτό θα πούλαγα καφέδες στα Γιάννενα! (γέλια)
 
Κώστας Κούλης
 
GAKIS-15

Συνεντεύξεις

Επισκέπτες

0 Μέλη και 101 Επισκέπτες Συνδεδεμένοι