Mindfield

Facebook

Twitter

Η Ζωή Μας Πολλές Παραστάσεις

aaa3

aaa1   Η Ζωή τρέχει και εμείς ξοπίσω της, προσπαθώντας να ενσαρκώσουμε τον εκάστοτε ρόλο που επιλέχθηκε για εμάς - από ποιον αλήθεια; Πρόκειται άραγε για ρόλους; Και αν η Ζωή μας είναι Θέατρο, τότε το ίδιο τι ρόλο έχει; Τι σύνδεση υπάρχει μεταξύ Θεάτρου και Ζωής; Δανείζεται το Θέατρο από τη Ζωή ή μήπως η Ζωή από το Θέατρο;

   Ας τα πάρουμε από την αρχή … Το Θέατρο είναι μια πανάρχαια τέχνη που ξετυλίγει το νήμα των νοημάτων της Ζωής μας και ύστερα τυλίγεται μέσα σε αυτό. Μόλις  το Θέατρο άνοιξε τα μάτια Του, αντίκρισε για πρώτη φορά τη Ζωή.  Έμαθε να περπατάει και να μεγαλώνει μαζί Της. Μαθήτευσε σε Αυτήν από Αυτήν. Όταν όμως άνοιξε τα φτερά Του, θαρρείς και δεν Τη χρειαζόταν πια. Έγινε ανεξάρτητο και δυνατό. Ποτέ όμως δεν Την άφησε από κοντά του. Ίσως ήξερε καλά πως μια μέρα θα τη φροντίσει και θα είναι Αυτό που θα της μάθει …

   Μαθαίνω από το θέατρο. Οι Ζωές μας μαθαίνουν από αυτό, εφόσον το θέλουν. Όπως συμβαίνει και με όλες τις τέχνες. Αυτές, λοιπόν, απαιτούν ευαισθησία, αφύπνιση, ευρηματικότητα, δημιουργικότητα, υπομονή, επιμονή, ζωντάνια … Τι δύσκολες λέξεις! Τι σπάνιες λέξεις! Σπάνια νοήματα εν καιρώ κρίσης … Όχι βέβαια οικονομικής, αλλά κατά βάση πνευματικής. Ο καθένας με το μερίδιο της ευθύνης του …

aaa4   Το θέατρο ανοίγει ψυχές, επικοινωνεί και κοινωνεί κόσμους. κόσμους άγνωστους, απαγορευμένους, μα και τρελά ποθητούς ή ακόμα και ανεπιθύμητους. Τι όμορφο να παρατηρείς, να αισθάνεσαι,  να συναισθάνεσαι. Τι όμορφο να απομακρύνεσαι, να αποστασιοποιείσαι  και τι όμορφο να ταυτίζεσαι.

   Θέατρο βλέπω, γιατί μπαίνω σε άλλους κόσμους. Γιατί γνωρίζω ανθρώπους διαφορετικούς, από άλλες εποχές και άλλες κουλτούρες. Θέατρο βλέπω, γιατί ταξιδεύω. Γιατί είναι πάντα διαφορετικό. Γιατί  νικάει πάντα το χρόνο και την ίδια τη θνητότητά μας.

   aaa5Σαν ευθύνη και σαν χρέος το νιώθω να υπερασπίζομαι την Κυρία με τις Καμέλιες, να νιώθω τη μοναξιά της Μπλανς Ντιμπουά, την πληρότητα της Λωξάντρας, αλλά και την αγωνία της Εκάβης. Να φτάνω το θάρρος και την αγάπη της Αντιγόνης, να προσπαθώ να βρω μέσα μου κατανόηση για το πρόσωπο της Μείδιας. Να αγωνίζομαι εντέλει, για  να κατανοώ τον Άλλον. Να δίνω ευκαιρίες στον εαυτό μου και στον Άλλον.

   Έτσι η Ζωή δανείζεται από το Θέατρο και το Θέατρο από τη Ζωή. Με μια αέναη κι αιώνια σύνδεση. Δίχως τέλος κι αρχή πια, σαν ένα ατέλειωτο κουβάρι … Μένει να επιλέξουμε ποιο ρόλο θέλουμε να έχουμε. Όσο τουλάχιστον μπορούμε να το κάνουμε …

Στέλλα Σταματίου

Mindfield

Επισκέπτες

0 Μέλη και 157 Επισκέπτες Συνδεδεμένοι
DMC Firewall is developed by Dean Marshall Consultancy Ltd