Συνεντεύξεις

Facebook

Twitter

Λάκης Παπαδόπουλος

lakispapadopoulosbanner

papadopoulos1   Συναντήσαμε τον Λάκη Παπαδόπουλο μετά την εξαιρετική εμφάνισή του με τον παλιόφιλό του, Γιάννη Γιοκαρίνη, στα παρασκήνια του Μύλου και τον ρωτήσαμε όσα μας επέτρεπε το περασμένο της ώρας. Ο ίδιος, φιλικός και πρόσχαρος, δέχτηκε γεμάτος χαρά και με ένα χαμόγελο μόνιμα στο πρόσωπό του να λύσει τις απορίες τόσο τις δικές μας όσο και πολλών ακροατών του. Πιστέψτε μας, δεν "κόψαμε" τίποτα! Ευθύς, ειλικρινής και με απίστευτη δόση χιούμορ ... αυτός είναι ο αγαπημένος "ΓοριΛάκης" του κοινού.

   Γενικά, επισκέπτεστε συχνά τη Θεσσαλονίκη. Όποτε σας δοθεί ευκαιρία έρχεστε να κάνετε κάποια εμφάνιση, την αγαπάτε την πόλη ή είναι ευκαιρία απλά για επιπλέον μεροκάματο;
   Να σου πω κάτι; Κάθε φορά λέω πως είναι η τελευταία φορά, η τελευταία μου εμφάνιση εδώ. Και πάντα μετά από ένα μήνα, τσούπ, πάλι εδώ είμαι.

   Επειδή έχετε ένα κοινό πιστό, που σας αγαπάει πολύ. Κάθε φορά που εμφανίζεστε γεμίζει ο χώρος της συναυλίας…
   Ναι, βέβαια, αλλά άλλοι βγάζουν τις γκόμενες … (χαμογελάει) ... τους πουτσ****ες …

   Καλά, δε νομίζω πως είναι αυτό το θέμα, αλλά …
   Όχι κι αυτό είναι …

PapadopoulosGiokarinhs Mulos 07   Το αξιοσημείωτο είναι ότι μέσα στο κοινό, υπάρχουν και άτομα διαφόρων ηλικιών και πολλά από αυτά μπορεί να μην είχαν γεννηθεί καν, όταν γράψατε εσείς κάποια κομμάτια.
   Τι θες να πεις τώρα; Ότι είμαι μεγάλος;

   Όχι … ακριβώς το αντίθετο. Ότι μένετε πάντα νέος, ακόμα και νέοι άνθρωποι ξέρουν τα τραγούδια σας, τα τραγουδάνε, τα αγαπάνε, έρχονται σε συναυλίες …
   Ξέρω ‘γω … τι να πω! Είναι αυτό …. το ... αυτό. (γελάει)

   Μήπως το τραγούδι μιλάει από μόνο του μερικές φορές;
   Νομίζω, πως παίζει ρόλο και το χύμα το δικό μου. Βγαίνει και λίγο πλάκα, έτσι περνάμε ωραία.

   Είστε από τους λίγους καλλιτέχνες που είστε τόσο διαδραστικός με το κοινό, που τους μιλάτε συνεχώς, τους καλείτε να τραγουδήσουν μαζί σας…
   Ναι, γιατί θέλω να ξεκουράζομαι κιόλας, να γιατί.

   Δε φοβόσαστε μήπως εκείνη την ώρα σας χαλάσουν τη ροή του προγράμματος ή τη συναυλία;
   Πιο καλά να την χαλάσει ο κόσμος, παρά εγώ.

   Εντύπωση προκαλεί στο κοινό όταν ακούει τα κομμάτια που λέτε στη συναυλία και μετά ρωτάει «κι αυτό το τραγούδι του Λάκη είναι;». Πολύς κόσμος δε ξέρει ότι μερικά τραγούδια είναι δικά σας. Σας ενοχλεί καθόλου αυτό;
   Αν μ’ ενοχλεί; Τότε με ενοχλούσε που τα έγραφα και δεν τα ήξερε κανείς. Τώρα που έβγαλα κάτι δίσκους και πάλι όχι όλα, τα μισά, είμαι καλά. Γιατί είναι πάρα πολλά. Τώρα πια με καλύπτει, χαίρομαι κι εγώ. Εντάξει, τα τραγούδια είναι σε αυτόν που τα λέει τελικά, δλδ εκεί χρεώνονται κι όχι σ’ αυτούς που τα ΄χουν γράψει.
papadopoulos6
   Είναι δίκαιο όμως αυτό για τον καλλιτέχνη; Γιατί ο συνθέτης έχει μοχθήσει για να δημιουργήσει κάτι.
   Μπα, εμένα τσάκα τσάκα μου βγαίνουν, εύκολα. Έχω φλέβα … και τώρα κατεβάζω άμα θέλεις τραγούδια. Αυτό που λένε δλδ ότι θέλει χρόνο να γράψεις τραγούδια, κάθομαι και σκέφτομαι … καλά μαλάκας είναι, εγώ σε δύο μέρες ξεπέταξα είκοσι τραγούδια.

   Είναι να έχετε και λίγο έμπνευση όμως γι’ αυτό…
   Ναι έχω, έμπνευση έχω κι εγώ … και στο τέλος σήμερα ας πούμε μου λέγανε τραγούδια, που ούτε τα θυμόμουν ότι ήτανε δικά μου. Δεν έρχεται και μόνο του κιόλας.

   Αυτή η άμεση επαφή που έχετε με τον κόσμο σας βοηθάει να γράψετε ή να πείτε πιο εύκολα τραγούδια;
   Να σου πω, γιατί μιλάς στον πληθυντικό; Δεν έχουμε κάνει ακόμα έρωτα ε, γι’ αυτό …
papadopoulos1
   Αυτή η αμεσότητα λοιπόν, σε βοηθάει να τραγουδήσει πιο εύκολα ή να θυμηθείς τα λόγια από ένα κομμάτι;
   Ναι, τα λέω με δικά μου λόγια μετά … γιατί πολλές φορές δεν τα θυμάμαι και βλέπω τα χείλη κάτω και τους ακολουθώ …

   Μια ερώτηση λαϊκής απαίτησης είναι για τις μπαλάντες που έχετε γράψει και είναι ιδιαίτερα συγκινητικές, για παράδειγμα ο «Κουρσάρος» που πολλοί το συσχετίζουν μάλλον με κάτι ανάλογο που έχουν βιώσει …
   Δυστυχώς γαμώτο, είναι ένα μαύρο τραγούδι, και το ζητάει παρόλα αυτά ο κόσμος …

   Είναι και το «Τραγούδι της ερήμου» που είναι μελαγχολικό.
   Πολλά τραγούδια μου είναι μελαγχολικά, αλλά όλα τα αντιλαμβάνομαι από το κοινό και αυτό είναι μεγάλη χαρά.
papadopoulos3
   Τώρα δισκογραφικά πού βρίσκεστε; Τι κάνετε;
  Είμαστε λίγο τυχεροί εμείς, υπήρξαμε και υπάρχουμε στην ακμή της δισκογραφίας, τώρα είναι διαφορετικά, είναι πάρα πολύ δύσκολο να βγει δίσκος, μόνο στις μεγάλες καλλιτεχνικές φίρμες βγάζουν δίσκους, γιατί κάποτε ήταν οι μαύροι, τώρα είναι το internet, οπότε οι δίσκοι δεν πουλάνε και οι εταιρείες δε βγάζουν πλέον χρήμα γι’ αυτό και σταμάτησαν. Και τώρα έχουμε φτάσει στο σημείο να λέμε … μακάρι να μας πάρει το cd μια εφημερίδα ή ένα περιοδικό και να το βγάλει, έτσι έχουμε φτάσει.

PapadopoulosGiokarinhs Mulos 10   Παρουσιάζετε δλδ μια δουλειά σας μέσα από συνοδευτικό σε μια εφημερίδα.
   Ναι, και ιδιαίτερα οι συλλογές, οι συλλογές μας πάνε κι έρχονται στις εφημερίδες και τα περιοδικά στα περίπτερα, κι αυτό κυρίως στην Ελλάδα, γιατί στο εξωτερικό εξακολουθεί να υπάρχει η κίνηση στις πωλήσεις των δίσκων μουσικής. Σέβονται τη δουλειά, που κάνει ο ένας και ο άλλος, εδώ πάνε όλοι στην ντισκοτέκ που τους σερβίρουν άχυρα και δεν πάνε σε ένα πρόγραμμα ζωντανό που είναι καλοπληρωμένο, και από κει βγαίνεις αγριεμένος … αλλά η μουσική δεν είναι για να αγριεύει, είναι για να καλμάρει κιόλας. Να καλμάρει τα συναισθήματα. Ένα slow κομμάτι θα σε κάνει αντί να βγεις έξω και να πλακωθείς με τον άλλον που σε βρίζει, σε κάνει να του λες «εντάξει, να ‘σαι καλά» και κείνος το εκτιμάει, ενώ εκείνος που ακούει μουσικές που τον αγριεύουν μπορεί να γίνει από θύμα, θύτης.

lakis papadopoulos mylos 2011 1   Γενικά με τη νέα οικονομική κατάσταση που έχουν φέρει το νέο άνθρωπο, τον νεοέλληνα, είναι δύσκολο πολλές φορές να δαπανήσει ένα χρηματικό ποσό για να πάει να δει ένα πρόγραμμα και αυτόν και αυτόν και τον άλλο καλλιτέχνη, αλλά δεν του φτάνουν τα χρήματα.
   Έλα μωρέ, θέλω να πιστεύω ότι εκεί που παίζουμε εμείς, το λέμε κιόλας, να το κάνεις φθηνότερο, εμείς θέλουμε για να μπορεί και ο κόσμος να έρθει. Αλλά είναι ευχής έργο να υπάρχει μία τέτοια ισορροπία.

   Για το μέλλον τι σχέδια υπάρχουν;
   Αυτά που τα πάω από άνοιξη σε καλοκαίρι και από άνοιξη σε φθινόπωρο…κοίτα, ετοιμάζομαι να βγάλω έναν δίσκο, που εύχομαι να μην είναι ο τελευταίος.

   Κι εμείς το ίδιο ευχόμαστε …
   Να είστε καλά …

   Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για το χρόνο σας, ελπίζω να μην σας κούρασα και να σας ξαναδούμε σύντομα στη Θεσσαλονίκη και να τα ξαναπούμε όταν θα έχετε και περισσότερο χρόνο στη διάθεση σας και δεν θα είστε κουρασμένος.
   Θα τα πούμε σύντομα κι εγώ σε ευχαριστώ πολύ.

Κατερίνα Βλαντώνη

Συνεντεύξεις

Επισκέπτες

0 Μέλη και 159 Επισκέπτες Συνδεδεμένοι