Συνεντεύξεις

Facebook

Twitter

Συνέντευξη με τους Mechanimal


   To μηχανικό τέρας των Mechanimal αποτελείται από τους Γιάννη Παπαϊωάννου (aka ΙΟΝ), παραγωγό με μακρόχρονη πορεία στην ελληνική ανεξάρτητη σκηνή, το φωτογράφο και τραγουδιστή Freddie F. και τον κιθαρίστα Τάσο Νικογιάννη, ιδρυτικό μέλος των Make Believe. Όπως θα διαβάσετε παρακάτω δημιουργήθηκαν κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες. Η μουσική που δημιουργούν είναι greek gothic, ψάχνουν να στρατολογήσουν σε αυτή έναν στρατό χωρίς να τους νοιάζει αν τελικά θα υποκύψουν στις κιθάρες ή την electronica και πιστεύουν ακράδαντα ότι στο σκοτάδι υπάρχει χαρά. Πολλά είπαμε… Ο λόγος στους τρεις ήρωες του drone ‘n’ roll που με το πρώτο άλμπουμ τους, επιστρατεύουν μουσικές και στιχάκια για να εκφράσουν μια επανασταστική προσπάθεια επανασύνδεσης με τις βασικές αρχές της ίδιας της μουσικής. 
 
mechanimal   Όλοι εσείς τα μέλη των Μechanimal συμμετείχατε σε άλλες μπάντες ή ακολουθούσατε σόλο καριέρα. Ποια ανάγκη σας οδήγησε να δημιουργήσετε τους Mechanimal;
   Γ.Π: Δεν υπήρξε κάτι που με ανάγκασε να δημιουργήσω ένα καινούργιο συγκρότημα, ούτε απαρνιέμαι τη σόλο καριέρα μου ως ΙΟΝ. Οι Mechanimal είναι ένας παράλληλος δρόμος της καλλιτεχνικής μου δράσης, είναι μια άλλη διάσταση στις μουσικές μου εξερευνήσεις.
   Τ.Ν: Πάντα εκτιμούσα τη δουλειά του Γιάννη. Δε με ενδιέφερε να λειτουργήσω ξανά στο πλαίσιο μιας συμβατικής μπάντας.
   F.F: Εγώ θα έλεγα ότι οι συνθήκες μας δημιούργησαν.
 
   Ο Freddie F. αν και επαγγελματίας φωτογράφος πως σας προέκυψε στα φωνητικά;
   Γ.Π: Τον Freddie τον ήξερα από παλιά, είχα συνεργαστεί μαζί του. Όχι, βέβαια, σε μουσικά πράγματα, αλλά σε άλλες δημοσιογραφικές περιπέτειες και φωτογραφήσεις. Εννοείται ότι είχα ακούσει τη φωνή του και μου άρεσε πολύ η ιδέα να την ηχογραφήσω, να την «πειράξω», να την παραμορφώσω και να την ενσωματώσω σε κάτι δικό μου. Έτσι κι έγινε. Από μια αρχική ιδέα που ήταν το “Low Land” μέχρι ένα ολόκληρο άλμπουμ σαν το “Mechanimal”.
 
   Διαβάζω σε συνέντευξή σας ότι δεν κάνετε μουσική για σούπερ μάρκετ, (σίγουρα ναι), αλλά τι το κακό έχει η μουσική για σούπερ μάρκετ;
   Γ.Π: Αναφερόμουν στον “muzak” υπνωτισμό των πελατών μιας πάμφτωχης πλέον χώρας που μπορεί να πηγαίνουν στο σούπερ μάρκετ γιατί αντέχουν να ψωνίσουν μόνο δεύτερα ή «ληγμένα» προϊόντα ακούγοντας ήρεμα feel-good τραγουδάκια ή μελιστάλαχτο Love Radio.
   T.N: Μου αρέσει πολύ η μουσική που ακούω στο σούπερ μάρκετ. Ψωνίζω πάντα φορώντας ακουστικά.
 
mechanimal3   Άρα, εσείς τι είδους μουσική κάνετε και σε ποιο κοινό αποσκοπείτε;
   Γ.Π: Κάνουμε σκοτεινή ηλεκτρονική μουσική με φωνή και πολλές κιθάρες μέσα από την οποία εύκολα θα μπορούσε να γεννηθεί ο όρος “Greek Gothic”.
   Τ.Ν: Ειλικρινά; Δεν έχω ιδέα. Κάνουμε τη μουσική που κάνουμε. Δεν με έχει απασχολήσει ποτέ το ποιος θα μπορούσε να ενδιαφερθεί για αυτό που παράγουμε. Κάθε άνθρωπος που έρχεται και μας λέει ότι τον αγγίζει αυτό που κάνουμε, μας κάνει ένα ανέλπιστο δώρο.
   F.F: Πιστεύω πως έχουμε τραγούδια που θα μπορούσαν να ακουμπήσουν όλον τον κόσμο αλλά, συλλογικά, το κοινό μας μάλλον τώρα πλάθεται, στρατολογούμε ένα Mechanimal Army.
 
   Αποκαλείτε τον ήχο σας drone ‘n’ roll. Τι σημαίνει αυτό στην μουσική διαδικασία;
   Γ.Π: Για μένα σημαίνει σταθερή πίστη στην ηλεκτρονική επαναλαμβανόμενη μουσική και ρυθμό. Γιατί όπως έχει πει και ο Brian Eno, ένας μεγάλος δάσκαλος των FM drones στα τέλη της δεκαετίας του ‘80, μέσα από την επανάληψη γεννιέται αλλαγή.
   F.F: Για μένα είναι ένα τεράστιο τείχος που κινείται και μεταλλάσσεται, στο οποίο πρέπει κατά κάποιον τρόπο να επιβληθώ. Είναι σαν να βρίσκομαι βαθιά σε μια σπηλιά προσπαθώντας να επικοινωνήσω με κάποιους περαστικούς απέξω που, ή θα με σώσουν, ή θα μπουν κι αυτοί μέσα και θα μου κάνουν παρέα.
 
   Πιστεύετε ότι η μουσική έχει ανάγκη από τέτοιους χαρακτηρισμούς και πολλαπλά παράγωγα για να βρει τον τελικό αποδέκτη- ακροατή;
   Γ.Π: Όχι, απλά επειδή όλα έχουν γίνει ένα παιχνίδι πια, μας αρέσει που το δικό μας παιχνίδι δεν παίζει με την εξουσία, αλλά μονάχα με τη φαντασία.
   F.F: Όχι, απλώς βοηθάει τον ακροατή, κατά κάποιο τρόπο, να καταλάβει περισσότερα για τον ήχο και την αισθητική ενός συγκροτήματος. Δίνεται επίσης η ευκαιρία σε δημοσιογράφους να αισθάνονται ότι κάνουν κάτι δημιουργικό.
 
mechanimal4   Κατά τη γνώμη σας, ποιο μουσικό κοινό μπορεί να χαρακτηριστεί «ανοιχτόμυαλο»; 
   Γ.Π: Αν δεν δέχεσαι το νέο στη ζωή σου, αν δεν ξέρεις ακόμα να ξεχωρίζεις το καλό από το κακό, αν δεν αντέχεις κανένα ίχνος μοντέρνου και πρωτοποριακού στοιχείου στη ζωή σου, τότε δεν μπαίνει καν θέμα ανοιχτόμυαλου μουσικόφιλου κοινού, αλλά ενός άβουλου κοπαδιού που αναμασάει τα ίδια και τα ίδια.
   Τ.Ν: Δεν κρίνω ποτέ το κοινό. Το κοινό πρέπει να κρίνει εμάς.
   F.F: Δεν είμαι σίγουρος αλλά, υπάρχουν κάποιοι που δέχονται να ακούσουν τα πάντα και τα διαχωρίζουν μεταξύ καλού και κακού προϊόντος· οι περισσότεροι όμως διαλέγουν κάτι το οποίο τους ακούγεται οικείο, κάτι το οποίο ταιριάζει στην αισθητική τους και δεν φεύγουν μακριά από αυτό. Με το πέρασμα του χρόνου, αυτοί οι συγκεκριμένοι, γίνονται γραφικοί.
 
   Ποιοι ήταν οι άνθρωποι ή καταστάσεις που παίξανε με την φαντασία σας για να γραφτεί αυτό το πρώτο ομώνυμο άλμπουμ;
   Γ.Π: Ένας σκύλος, μια αλεπού, ένα εκρεμές, ένα τατουάζ στο στήθος, μια εννενηντάρα κασσέτα και μια τρύπα στην καρδιά μου.
   Τ.Ν: Η πραγματικότητα που μας περιέβαλλε την περίοδο των ηχογραφήσεων (και μας περιβάλλει ακόμα) ξεπερνά και την πιο νοσηρή φαντασία.
   F.F: Τα δακρυγόνα, η απιστία, ένας έρωτας στο τέλος του, ένας έρωτας καινούριος, συναντήσεις σε κρυφά μέρη, ατέλειωτες διαδρομές με αυτοκίνητα, με ποδήλατα, με τα πόδια, μια θλίψη που δεν φεύγει από πάνω σου και σε βαραίνει μέχρι που σε χαϊδεύουν οι ηλιαχτίδες.
 
   Η πλειοψηφία των tracks, διακατέχονται από μια μελαγχολία, η οποία υποθέτω ότι προέρχεται από τα γεγονότα της εποχής που ζούμε. Ισχύει κι αν ναι εδώ και πόσα χρόνια επικρατεί στο «δημιουργικό μυαλό» σας αυτή η άσχημη κατάσταση;
   Γ.Π: Ήδη από τα “Elfish Tapes” του ION είχε ξεκινήσει ένα ταξίδι σε μια φανταστική χώρα η οποία κάποτε ζούσε αξέχαστα μεγαλειώδεις μέρες και μετά, ξαφνικά, μέσα σε χρόνο ρεκόρ, παρήκμασε. Η παρακμή των ημερών μας είναι το τοπίο της καθημερινότητάς μας. Με αποκορύφωμα το 2012 να είναι μια πολύ δύσκολη χρονιά και για τους τέσσερις μας. Οι δύο από εμάς στην ανεργία, ο τρίτος παραπέει κι εγώ φτηνά τη γλίτωσα από ένα σοβαρό περιστατικό υγείας. Ευτυχώς, το «δημιουργικό μυαλό» της μηχανής μας δεν σταμάτησε να τροφοδοτεί τη φαντασία μας.
 
mechanimal2   Θα μπορούσατε ή θα μπορέσετε ποτέ να γράψετε ένα χαρούμενο άλμπουμ;
   Γ.Π: Ναι, γιατί όχι; Αλλά, από την άλλη δεν νομίζω ότι γράφουμε λυπημένα τραγούδια. Σκοτεινά, ναι, αλλά όχι λυπημένα. Δεν είμαστε απαισιόδοξοι. Δεν είμαστε παθητικοί. Και ποιος σας είπε ότι στο σκοτάδι δεν υπάρχει χαρά; Εγώ ξέρω ότι η νύχτα έχει πολλά πρόσωπα. Το καλύτερο πράγμα που μου έχουν πει για το δίσκο μας είναι πως είναι μια πολύ καλή παρέα για βόλτες με αυτοκίνητο στην νυχτερινή Αθήνα.
   F.F: Μπα, θα μπορούσα να τραγουδήσω τραγούδια που να είναι ελπιδοφόρα και αισιόδοξα, κάτι "χαρούμενο" όμως για μένα λήγει αρκετά γρήγορα και δεν με ενδιαφέρει. Πάντα άφηνα την μουσική να με προβληματίσει και τα ακούσματα μου ήταν, και είναι, μελαγχολικά.
 
   Η μουσική μπορεί να αλλάξει τον κόσμο;
   Γ.Π: Σίγουρα μπορεί να του δώσει μια ώθηση. Μπορεί να τον φέρει πιο κοντά. Μπορεί να τον αφυπνήσει. Αυτός είναι άλλωστε και ο σκοπός της Τέχνης. Αρκεί ο κόσμος να θέλει πραγματικά να αλλάξει. 
   Τ.Ν: Όχι, αλλά ξέρω πολύ κόσμο που ακούγοντας μουσική νομίζει ότι αλλάζει τον κόσμο.
   F.F: Ναι, βεβαίως, η μουσική αλλάζει τον κόσμο, τα ναρκωτικά, το ντύσιμο, τον τρόπο που κουρευόμαστε ακόμα και τον τρόπο που εκφραζόμαστε.
 
Ξεκινήσατε ήδη κάποιες επιλεκτικές παρουσιάσεις του άλμπουμ σε διάφορες πόλεις. Ποια ήταν η ανταπόκριση του κοινού μέχρι σήμερα;
   Γ.Π: Κανένας δρόμος δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα. Πόσο μάλλον οι δρόμοι της ελληνικής περιφέρειας.
 
   Οι εμφανίσεις εκτός συνόρων είναι στα προσεχή σχέδιά σας;
   Γ.Π: Εννοείται…
 
   Τώρα σε ποια δημιουργική διαδικασία βρίσκεστε;
   Γ.Π: Στη διαδικασία της προώθησης του δίσκου μας με συναυλίες, της διανομής του στην Ευρώπη, της παραγωγής ενός τρίτου video clip και τέλος στην ηχογράφηση κάποιων αγαπημένων τραγουδιών που θέλουμε να διασκευάσουμε. Για να διασκεδάσουμε, εμείς καλά κι εσείς καλύτερα.
 
Κατερίνα Νικολακούλη
Photo @copyright Γιώργος Μαυρόπουλος
 
*Οι Mechanimal θα εμφανιστούν ζωντανά μαζί με τον Umberto την Παρασκευή 1 Μαρτίου στο Stage Club της Λάρισας, προσκεκλημένοι της “You Trip Me Up”.

 

Συνεντεύξεις

Επισκέπτες

0 Μέλη και 180 Επισκέπτες Συνδεδεμένοι
DMC Firewall is a Joomla Security extension!