Συνεντεύξεις

Facebook

Twitter

Συνέντευξη με τη Γεωργία Νταγάκη

 

Η λυράρισσα Γεωργία Νταγάκη μιλάει για τον Νίκο Ξυλούρη
 
   Στο διάβα μας για την καλή ελληνική μουσική, βρέθηκε αυτή τη φορά η Γεωργία Νταγάκη. Η τραγουδίστρια και λυράρισσα από την Κρήτη, βρέθηκε στην Θεσσαλονίκη με αφορμή το αφιέρωμα που πραγματοποιήθηκε στον μεγάλο καλλιτέχνη Νίκο Ξυλούρη, εκείνο το όμορφο βράδυ στην «Ζωντανή Μαύρη Τρύπα». Εκεί είχαμε την ευκαιρία να ανταλλάξουμε λίγες κουβέντες μαζί της για το συγκεκριμένο αφιέρωμα και την κρητική μουσική που τόσο αγαπάει. Η Γεωργία Νταγάκη κατάγεται από τη Κρήτη και συγκεκριμένα οι ρίζες της βαστάνε από το Ρέθυμνο, από τις περιοχές Μυλοπόταμο και Πίκρι. Μεγάλωσε στο Περιστέρι της Αθήνας μέσα σε κλίμα άκρως κρητικό και παραδοσιακό. Όμως, όλα τα καλοκαίρια τα ξόδευε στις θάλασσες της Κρήτης και στα παραδοσιακά βράδια. Εκεί όπου οι λύρες ηχούσαν και η ρακή έρεε άφθονη.
 
ntagakh2   Πες μας λίγα λόγια για τη συμμετοχή σου σε αυτό το αφιέρωμα…
   Χαίρομαι πάρα πολύ που παίρνω μέρος σε αυτή τη συναυλία γιατί ο Νίκος είναι αυτός που με έκανε να αγαπήσω ακόμα περισσότερο την κρητική μουσική αλλά και γενικότερα την τέχνη της μουσικής. Με ακούς να τον προσφωνώ με το μικρό  του όνομα γιατί τον αισθάνομαι κομμάτι της ζωής μου.
 
   Ποιο ήταν εκείνο το τραγούδι που ακούγοντας το ερμηνευμένο από τον Νίκο Ξυλούρη σε σημάδεψε μετέπειτα;
   Πάρα πολλά… Ο «Ερωτόκριτος» ας πούμε, που έχει ερμηνεύσει ο Νίκος, ήταν για εμένα καταλυτικό ερέθισμα και είναι ένα τραγούδι που το συμπεριλαμβάνω σε κάθε παράσταση μου. Ο Νίκος με σημάδεψε καταλυτικά στην παιδική ηλικία, αλλά και μετέπειτα πορεία μου. Είναι πάρα πολλά εκείνα που έχει τραγουδήσει, ερμηνεύσει και με έχουν στιγματίσει.
 
   Τι είναι για εσένα ο Νίκος Ξυλούρης;
   Για εμένα είναι μια οντότητα που την έχω μέσα μου και την κουβαλώ  για τη στάση ζωής του, για την προσωπικότητα, τον χαρακτήρα του. Έχω μιλήσει και πολύ με την γυναίκα του Ουρανία, έχω μάθει πολλά πράματα για εκείνον, διάφορες ιστορίες, οπότε στο μυαλό μου τον έχω σαν φίλο, σαν αδερφό, σαν καλλιτέχνη, σαν άνθρωπο, σαν μύθο, όπως και πολύς κόσμος φαντάζομαι. Τον αγαπάω πάρα πολύ. Στάθηκε η αιτία που αγάπησα την κρητική μουσική αλλά και την μετέπειτα πορεία που είχε στον έντεχνο χώρο. Πραγματικά, θα μπορούσα να σου μιλάω μήνες για αυτό τον άνθρωπο.
 
ntagakh   Η λύρα πως προέκυψε; Συμφωνείς με την άποψη ότι η λύρα είναι κυρίως αντρικό όργανο;
   Μα είναι αντρικό όργανο και έχει φτιαχτεί για να αντιπροσωπεύει ένα ρεπερτόριο που κινείται καθαρά σε αντρικούς τόνους και αντρικά κομμάτια. Ξεκίνησα να μάθω κρητική λύρα γιατί η συγκίνηση που μου έδινε ήταν πάρα πολύ μεγάλη, ενώ παράλληλα έκανα και σπουδές πιάνου και κλασικής μουσικής, εκείνη με κέρδισε. Θες το DNA που έχει παίξει και αυτό τον ρόλο του, μιας και ο προπάππος μου ήταν λυράρης… Μάλιστα έμαθα πρόσφατα πως έχω συγγένεια με τον Θανάση τον Σκορδαλό, ο οποίος ήταν ένας από τους μεγαλύτερους λυράρηδες. Σαφώς και τα βιώματα και τα ακούσματα μου με επηρέασαν προς εκείνη την κατεύθυνση. Οι γονείς μου αγαπούσαν πολύ την κρητική μουσική. Έτσι μεγαλώσαμε και εγώ και η αδερφή μου, με κρητική κουζίνα, κρητική μουσική, πηγαίναμε σε Συλλόγους Κρητών από μικρές... Και φυσικά με την πρώτη ευκαιρία κατεβαίναμε κάτω στην Κρήτη με θείους, ξαδέρφια, με όλους. Αυτό που προσπάθησα να κάνω εγώ με την κρητική λύρα και το κρητικό τραγούδι ήταν να το φέρω στα δικά μου μέτρα και όχι να γίνω πιστό αντίγραφο κάποιου άλλου, ούτε να υποδυθώ έναν άντρα λυράρη. Όταν ήμουν μικρή και μου μάθαινε ο δάσκαλος κρητική λύρα με διόρθωνε συνέχεια διότι από τότε έπαιζα με έναν δικό μου τρόπο, ξέρεις, μακριά δοξάρια, αργόσυρτα… Μεγαλώνοντας ανακάλυψα πως είχα την δική μου ταυτότητα. Δηλαδή, δεν ήθελα  να παίξω λύρα όπως την ακούω, ήθελα να την εντάξω στην δική μου αισθητική, να βγάλω προς τα έξω και μέσα από την λύρα την ψυχή μου με τον δικό μου τρόπο. Οπότε, όταν ακούω πως η λύρα είναι καθαρά αντρικό όργανο μου ακούγεται πολύ φαλλοκρατικό,  μιας και ανέκαθεν μεσουρανούσαν σπουδαίες λυράρισσες, απλά δεν τις γνωρίζει το ευρύ κοινό, αλλά μείνανε στην μουσική ιστορία της Κρήτης.
 
ntagakh3   Ποιος είναι ο αγαπημένος στίχος σου και τραγούδι.
   Υπάρχει ένα τραγούδι, «Τα Συρτά του Ροδινού». Ο Ανδρέας Ροδινός, ο οποίος ηχογράφησε μια σειρά από συρτά είναι Ρεθυμνιώτης. Δυστυχώς, έφυγε πολύ νωρίς από τη ζωή και δεν μπόρεσε να μας αφήσει μεγάλο έργο του. Τα «Συρτά του Ροδινού» είναι ένα μουσικό κομμάτι που αποτελείται από πάρα πολλά συρτά τα οποία με συγκινούν απίστευτα πολύ, το ‘χω παίξει και εγώ σε συναυλίες μου πάρα πολλές φορές. Είναι αυτό το τραγούδι που μου θυμίζει Κρήτη και με συγκινεί. Είναι από τα μουσικά ακούσματα που τα κουβαλάω μέσα μου στο μυαλό μου και στην καρδιά μου.
Θα σου πω και μια μαντινάδα που μου αρέσει πολύ και την έχω συνδέσει με όλες τις εκφάνσεις της ζωής μου και με ακολουθεί: «Μην ταξιδεύεις με τον νου, χωρίς να βλέπεις δρόμο. Και μη νομίζεις πως χαρά, θα νιώσεις δίχως πόνο».
Είναι μια μαντινάδα που με αντιπροσωπεύει πολύ και την συνδέω και με άσχημες και δύσκολες στιγμές αλλά και με καλές, γιατί όπως λέει «μη νομίζεις πως χαρά θα νιώσεις δίχως πόνο». Νομίζω ότι αυτό τα λέει όλα…
 
Δέσποινα Τσορμπατζίδου

Συνεντεύξεις

Επισκέπτες

0 Μέλη και 154 Επισκέπτες Συνδεδεμένοι