Άρθρα Μουσικής

Facebook

Twitter

Παύλος Παυλίδης

pavlidis3

 pavlidis1

   Το όνομα του Παύλου Παυλίδη, έχει χαραχθεί βαθιά στο μυαλό χιλιάδων Ελλήνων (κι όχι μόνο) μουσικόφιλων. Περίπου 25 χρόνια στα ελληνικά μουσικά δρώμενα, αποτελεί σήμερα, μία από τις εμβληματικότερες μορφές της ελληνικής ροκ σκηνής. Όλα αυτά τα χρόνια, υπήρξε και συνεχίζει να είναι, κύριος συντελεστής στο να αναβαθμιστεί το ελληνικό ροκ, να γίνει γνωστό ακόμη και στο εξωτερικό και να ριζωθεί βαθιά στις καρδιές μας. Η φωνή του είναι αναπόσπαστο κομμάτι του soundtrack της εφηβικής μας ηλικίας!

    Γεννημένος στις 13 Οκτωβρίου του 1964, στη Βέροια, θα μετακομίσει γρήγορα στη Γερμανία, λόγω της μετανάστευσης των γονιών του. Μεγαλώνοντας, θα ξεκινήσει τις μουσικές του σπουδές και το 1986, αφού επέστρεψε στην Ελλάδα , συμμετέχει ως leader κιθαρίστας στο συγκρότημα “Μωρά στην φωτιά”, μέχρι και το 1988. Θα ακολουθήσει ένα ταξίδι στο Παρίσι, όπου και θα μείνει κάποιο καιρό, απομονωμένος από τον κόσμο και βυθισμένος στις δικές του σκέψεις. Τελικά επιστρέφει στην Ελλάδα, κάνοντας ταξίδια στο εξωτερικό συχνά πυκνά.

pavlidis4   Το 1993,δημιουργεί τα Ξύλινα Σπαθιά, ως κιθαρίστας και τραγουδιστής. Εκεί ο Παυλίδης για πρώτη φορά, βγάζει προς τα έξω το ταλέντο του και μοιράζει απλόχερα τις μουσική του. Τα τραγούδια έχουν απίστευτο στίχο, πρωτόγνωρο για τα ελληνικά δεδομένα και κάνουν πάταγο! Μετά από 10 χρόνια, το 2003, ο κύκλος των Σπαθιών θα κλείσει ενώ ακόμη και σήμερα αποτελούν σημείο αναφοράς στις συζητήσεις των μουσικών και μουσικόφιλων. Ξεκινά λοιπόν η περίοδος κατά την οποία ο Παυλίδης θα αρχίσει τους δικούς του πειραματισμούς και θα δημιουργήσει μαζί με τους Β Μovies, ένα καθαρά προσωπικό project.

   Κάπως έτσι, το 2004, κυκλοφορεί το δίσκο “Αφού λοιπόν ξεχάστηκα” με εντελώς διαφορετικό ύφος από αυτό των Σπαθιών. Γίνεται κατανοητό, ότι ο Παυλίδης έκανε αυτό, που πραγματικά τον εξέφραζε εκείνη την περίοδο. Ο δίσκος χαρακτηρίζεται από όμορφες μελωδίες κλασσικής κιθάρας και σιγανούς ρυθμούς. Αντίθετα με τον προκάτοχο του, το “Άλλη μια μέρα” που κυκλοφόρησε το 2006, θυμίζει πολύ τον Παυλίδη που είχαμε συνηθίσει με τα Σπαθιά. Το άλμπουμ κατακλίζεται από γρήγορα κομμάτια με έντονο το ηλεκτρονικό στοιχείο όπως το κομμάτι “Όσο μικραίνω ”. Βέβαια, υπάρχουν και κάποια τραγούδια όπως το “Super star” με πιο χαμηλό ρυθμό. Καταφέρνει λοιπόν, με τον δικό του τρόπο, μακριά από τα παιχνίδια των δισκογραφικών, να ξαναμπεί για τα καλά στα μουσικά δρώμενα με αποτέλεσμα το 2008, να κάνει δυο καταπληκτικές εμφανίσεις στο “Θέατρο Απόλλων” της Σύρου, με μία από τις δύο να κυκλοφορεί ως live dvd!

pavlidis6   Προφανώς, ο Παυλίδης αρέσκεται στο να επιφυλάσσει εκπλήξεις στους οπαδούς του, καθώς το 2010, με τον δίσκο "Αυτό το πλοίο που όλο φτάνει", αλλάζει για ακόμη μία φορά το μουσικό ύφος με τραγούδια πιο "χαμηλών τόνων" από αυτά του προηγούμενου. « Το καλοκαίρι του 2009, βρισκόμουν σε ένα μέρος μακριά από τα φώτα της πόλης, ακούγοντας Γ’ Πρόγραμμα. Έτσι, σκέφτηκα να κάνω έναν δίσκο για ραδιόφωνο, πιο αλέγρο και ματζόρε», είχε δηλώσει ο ίδιος.

    Έχει φτάσει σε ένα σημείο, που ό,τι και να κάνει μουσικά, τον αντιπροσωπεύει 100%. Ακόμη και μετά από αυτή την επιτυχημένη πολυετή καριέρα, είναι πάρα πολύ προσγειωμένος, πράγμα που φαίνεται στα live και στις συνεντεύξεις που δίνει. Δεν έχει κάνει τρανταχτές συνεργασίες, πέρα από κάποιες μικρές συμμετοχές, όπως σε ένα live δίσκο του Ορφέα Περίδη, ενώ έχει δηλώσει πάρα πολλές φορές ότι δεν τον ενδιαφέρει να κάνει έναν ξενόγλωσσο δίσκο, αφού δεν θέλει να μπει στον κύκλο των δισκογραφικών εταιρειών. Ακόμη, δεν σταμάτησε ποτέ να δημιουργεί και να βλέπει τα πράγματα από την δική του σκοπιά. Το τραγούδι “Αντικαταπληκτικά” του τελευταίου δίσκου, δείχνει την απέχθεια που νιώθει για την σύγχρονη κοινωνία. «Η κρίση είναι πρώτα κοινωνική και ηθική και μετά οικονομική». Επίσης, δε θεωρεί καθόλου παράξενο το γεγονός ότι οι πιτσιρικάδες, σήμερα, έχουν στραφεί στο hip hop, καθώς πιστεύει πως δεν υπάρχουν συγκροτήματα όπως τότε.

pavlidis2   Πολλά και τα live που έκανε αυτά τα χρόνια της σόλο καριέρας μαζί με τους Β Μovies. Περιοδεύει συχνά σε όλη την Ελλάδα. Πάντα παίζει τα δικά του κομμάτια και προτιμά να μην παίζει τίποτα από Ξύλινα Σπαθιά. Ακόμη και το τραγούδι “Βροχοποιός”, δεν είναι αυτό των Σπαθιών, αλλά, ας πούμε, η συνέχεια του και σίγουρα είναι τελείως διαφορετικό. Είναι συγκινητικό να βλέπεις με πόση ηρεμία και αφοσίωση παίζει ο Παύλος στην σκηνή. Σε συνδυασμό με τις μελωδίες των κομματιών, σε συνεπαίρνει η μαγεία της μουσικής του και σου έρχονται στιγμές από τα παιδικά σου χρόνια. Εκείνα τα καλοκαίρια που ανακάλυπτες τον έρωτα και την ζωή, ακούγοντας τα βράδια, άπειρες φορές, τους δίσκους των Σπαθιών και την χαρακτηριστική φωνή του Παυλίδη.

   Αφεθείτε στη μαγεία της μουσικής του!

Νίκος Καραμηνάς

Άρθρα Μουσικής

Επισκέπτες

0 Μέλη και 141 Επισκέπτες Συνδεδεμένοι