Ταινίες

Facebook

Twitter

Φυλλορροή-Giorgobistve (1966)

FarewellArmsBandbild50

Φυλλορροή

 

Giorgobistve (გიორგობისთვე - 1966)
Σκηνοθεσία: Otar Iosseliani
Σενάριο: Amiran Chichinadze
Πρωταγωνιστούν: Ramaz Giorgobiani, Gogi Kharabadze, Marina Kartsivadze, Aleqsandre Omiadze, Baadur Tsuladze, Tengiz Daushvili
Διάρκεια: 91'

 

   Ο Νίκο κι ο Οτάρ, δυο νέοι που μόλις έχουν πάρει πτυχίο στον τομέα της οινοποιΐας και της αμπελουργίας, προσλαμβάνονται από ένα οινοποιείο σε μια μικρή πόλη της Γεωργίας. Ενώ ο Οτάρ είναι πιο άνετος πιο συνειδητοποιημένος στο να ακολουθήσει τις οδηγίες που θα του δοθούν, ο Νίκο είναι σχετικά κουμπωμένος και έχει τις δικές του απόψεις, που σύντομα θα τον φέρουν σε αντιπαράθεση με τη διεύθυνση του οινοποιείου.

 

   Ζώντας σε μια χώρα και ένα καθεστώς, όπου τα πάντα καθορίζονται από το κράτος και η ελευθερία γνώμης είναι περιορισμένη, ο Νίκο ουσιαστικά κάνει τη δική του επανάσταση. Κατέχοντας σημαντική θέση μέσα στο οινοποιείο, λόγω των σπουδών του, οι οποίες τον διαχωρίζουν από τους απλούς εργάτες, φιλοδοξεί να περάσει τη δική του φιλοσοφία. Αντιτίθεται στην προγραμματισμένη κυκλοφορία του κρασιού από ένα συγκεκριμένο βαρέλι, καθώς δεν είναι έτοιμο και η ποιότητά του είναι κακή.

 

   Παράλληλα, ερωτεύεται τη Μαρίνα, μια νεαρή κοπέλα που εργάζεται ως ξεναγός στο οινοποιείο, με την οποία είναι ερωτευμένος και ο Οτάρ, αλλά και αρκετοί άλλοι. Όταν ο Νίκο αντιλαμβάνεται ότι η Μαρίνα θέλει να παίξει μαζί του, καταλαβαίνει ότι πλέον είναι μόνος του και σκληραίνει τη στάση του απέναντι στους υφισταμένους του και γίνεται κι αυτός μέρος του συστήματος, το οποίο δεν ήθελε να υπηρετήσει.

Αυτή ήταν η πρώτη ταινία του γνωστού Γεωργιανού σκηνοθέτη Οτάρ Ιοσελιάνι, η οποία αποτελεί ένα κατηγορώ απέναντι στο σοβιετικό καθεστώς και τη διαφθορά του γραφειοκρατικού συστήματος. Η παρουσίαση γίνεται με ελαφρώς σατιρικό τόνο. Όπως και οι επόμενες ταινίες του, που έχουν στοιχεία αντίθεσης προς το καθεστώς, έτσι και η "Φυλλορροή" ασχολείται με τη ζωή ενός φιλόδοξου νεαρού που ξεκινά να δουλεύει θέλοντας να δώσει το δικό του προσωπικό στίγμα, όμως στο τέλος αναγκάζεται να υποκύψει και να ακολουθήσει την πεπατημένη. Η απαίτηση για τον παραμερισμό του γραφειοκρατικού καθεστώτος και για την ελευθερία της φιλοδοξίας και των ευκαιριών των νέων, είναι έκδηλη στην ταινία αυτή.

 

   Η ταινία απέσπασε βραβείο FIPRESCI στις Κάννες το 1968. Στη χώρα μας προβλήθηκε το 2003 στο αφιέρωμα του 44ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης στον Ιοσελιάνι.

 

Σωκράτης Αληχανίδης

ΣΙΝΕ ΚΟΣΜΟΣ

 

Ταινίες

Επισκέπτες

1 Μέλος και 149 Επισκέπτες Συνδεδεμένοι
Our website is protected by DMC Firewall!