Συνεντεύξεις

Facebook

Twitter

Συνέντευξη με τους Phase

   Phase Inconsequence NΗ ευφυΐα είναι ίδιο του μουσικού; Ο τρόπος που μεταμορφώνει σε νότες τις ιδέες του, τις εμμονές του, ακόμα και τους φόβους του… Αυτός ο τρόπος μπορεί να είναι τσαπατσούλικος, μπορεί όμως και να είναι ο ορισμός της τελειότητας στην πράξη. Οι Λαρισινοί Phase έχουν πάψει πλέον να με εκπλήσσουν με τη μουσική τους και τα ελληνικά τους… Σοκαρίστηκα και με τα δύο την πρώτη φορά που τους άκουσα και τους διάβασα. Τώρα πια δεν εκπλήσσομαι… απλά ζηλεύω. Είναι από τις περιπτώσεις που ζηλεύεις που «οι άλλοι» τα λένε καλύτερα από σένα, που έχουν πιο πολύ τάλαντο, που εκφέρονται πιο μεστά, που σε πατάνε κάτω… Το “In Consequence”, το άλμπουμ που με έβαλε «στο κόλπο» είναι ο οδηγός μου για ό,τι έπεται. Και αυτό δεν είναι άλλο από τον διάδοχο, το άλμπουμ “The Wait”. Πώς ερμηνεύεται η «αναμονή»; Τι είναι αυτό που έκανε τους Phase να ασχοληθούν με τούτη την ιστορία; Ο Νίκος Καλογήρου με φέρνει σε επαφή με την μπάντα για δεύτερη φορά και τον ευχαριστώ θερμά γι'αυτό. Οι υπόλοιποι και δη τα παιδιά του Κάμπου, μπορείτε να τους δείτε στη σκηνή πολύ σύντομα!

 

   Έχουν περάσει δύο χρόνια από το “In Consequence”. Διάβασα σε μια συνέντευξή σας ότι το επόμενο άλμπουμ θα λέγεται “The Wait” και θα περιέχει δέκα τραγούδια. Πότε να το περιμένουμε;
   Αισίως το “The Wait” θα αναδυθεί στην επιφάνεια στις αρχές του νέου έτους, είμαστε ακόμη στα τελευταία στάδια της παραγωγής του και μπορούμε με ασφάλεια να πούμε ότι το υλικό ηχεί πραγματικά εκπληκτικά... Έχουμε κατενθουσιαστεί αν και ακόμη υπολείπεται βασικών διεργασιών. Ελπίζουμε πώς θα έχει τον ίδιο αντίκτυπο και στο ακροατήριό μας και θα έχουν την διάθεση να το αφήσουν να ωριμάσει μέσα τους.
 
  Phase pic03 Διάβασα επίσης ότι θα είναι concept, όχι όμως με την έννοια της ιστορίας. Τι έχετε σκεφτεί; Ποιο θα είναι το κεντρικό θέμα σας;
   Το κεντρικό μας θέμα είναι, όπως προδίδει και ο τίτλος, η αναμονή, και το εμπνεύστηκα πριν δυο χρόνια ακριβώς μέσα από την εμμονή ενός φίλου με την αναμονή. Η κατάσταση κατά την οποία πάντα περιμένεις κάτι... Περιμένεις να τελειώσεις το σχολείο, να βγάλεις τα σιδεράκια, να μεγαλώσεις, να τελειώσεις την σχολή, να κάνεις σεξ, να φύγεις από το σπίτι... Και το προεκτείναμε για να δείξουμε αυτό το ναρκισσιστικό μοτίβο, όπου ποτέ δεν είσαι εκεί που είσαι... Δεν ζεις ποτέ την στιγμή, είτε ζεις σε επιλεκτικές αναμνήσεις, ή μέσα από φωτογραφίες θύμισες του "πόσο καλά είχες περάσει ποζάροντας" ή στις ασταθείς φαντασιώσεις ενός απίθανου μέλλοντος... Τελικά όμως το γυρνάμε θέλοντας να περάσουμε πως η αναμονή είναι που σε κάνει αυτό που είσαι... Ή, καλύτερα ακόμη, σου δείχνει από τι είσαι φτιαγμένος, και είναι όλα όσα είσαι... Σε πολύ γενικές γραμμές είναι κάτι τέτοιο, θα πρέπει να αφεθείς σε ολόκληρο το έργο για να κοινωνήσεις την γενική ιδέα καλύτερα. Επίσης ένα μεγάλο μέρος έχει νοσταλγικό χαρακτήρα και σαρκάζει έξυπνα την οξύμωρη νοσταλγία των ανθρώπων όχι για το οικείο, εξ ου και νόστος, αλλά για το ουτοπικό...
 
   Η μαυρίλα, η ειρωνεία και όλα τα στοιχεία που μας άρεσαν στο προηγούμενο άλμπουμ σας, θα υπάρχουν και στο επόμενο; Έχετε προσθέσει πράγματα, έχετε βγάλει κάποια άλλα;
   Ναι, όλα αυτά θα ντύνουν για μια ακόμη φορά το μεγαλύτερο μέρος των κομματιών μας... Δεν έχουμε κάνει απολογισμό ακόμη για το τι έχει γίνει, πάντως σίγουρα όλο το πρίσμα μας έχει μετασχηματιστεί κάπως, ή καλύτερα έχει καθαριστεί περαιτέρω, επιβαρυμένο πλέον με τις αλλαγές και την ωρίμανση που έχουμε υποστεί όλο αυτό το διάστημα... Θα μπορούσαμε να γράφουμε ένα άλμπουμ το εξάμηνο αλλά δεν θα είχε νόημα αν δεν είχαμε να πούμε κάτι άλλο νομίζω...
 
   Όλο αυτό τον καιρό που δουλεύατε το “The Wait”, υπήρξε κάτι, μουσικά και γενικότερα καλλιτεχνικά, που σας επηρέασε στον τρόπο δουλειάς;
   Σίγουρα επηρέασε την αισθητική μας οτιδήποτε ήρθε σε επαφή μαζί μας αυτόν τον καιρό... Οι NIN, Depeche Mode, David Bowie, Unkle, στα σίγουρα, ο Μενέλαος Λουντέμης, ταξίδια, φίλοι, συζητήσεις...
 
   Phase pic04Γίνονται επαφές με εταιρείες; Θέλετε να βγάλετε το άλμπουμ «κάτω» από κάποια δισκογραφική ή μόνοι σας;
   Κάτι συμβαίνει και υπάρχει αρκετό ενδιαφέρον για το υλικό μας, όμως θα προβούμε σε διαδικασίες μονό όσο η συνεργασία δεν μας προσβάλλει σαν καλλιτέχνες... Δεν είμαστε διατεθειμένοι σε καμία περίπτωση να πληρώσουμε την κοπή και να πάρουμε πίσω την ικανοποίηση του να λέμε σε γκομενάκια ότι είμαστε σε εταιρία και κάποιες λίγες κόπιες που θα λένε ΕΜΙ πίσω... Αν θέλαμε να κάνουμε επιχείρηση θα ανοίγαμε mini market... Το θέμα μας είναι η τέχνη και μόνο αυτή... Εννοείται πως δεν θα μας χαλούσε να ζούμε αποκλειστικά από αυτό αλλά υπό ορισμένες συνθήκες όπως είπα... Αν τώρα μας πει κάποιος ότι πιστεύει τόσο πολύ πια σε μας και το υλικό μας, και θέλει να επενδύσει ενώ δεν έχει κερδίσει αυτά τα χρήματα σκοτώνοντας πειρατές στην Σομαλία ή από παιδική πορνογραφία δεν έχουμε κανένα απολύτως πρόβλημα...
 
   Θα έχετε και στο καινούργιο κάποια «σπέσιαλ» συμμετοχή, όπως εκείνη του Duncan Patterson στο “In Consequence”;
   Δεν έχουμε κάτι στα σκαριά. Αν ξανατύχει σε φάση μουσική συνεργασία και επικοινωνία, σίγουρα θα το ξανακάνουμε... Εννοείται πως δεν θα παίρναμε ποτέ επώνυμο μισθοφόρο για να το παίζουμε μούρες για το πόσο δικτυωμένοι είμαστε...
 
   Έχουμε καιρό να σας δούμε Live. Ετοιμάζετε κάτι;
   Μεθαύριο, Παρασκευή 30 Νοέμβρη, είναι η επόμενή μας εμφάνιση ανοίγοντας την συναυλία του Sivert Hoyem στην πόλη μας.
 
   Είστε ήδη πέντε χρόνια συγκρότημα. Τι είναι αυτό που κρατάτε από όσα έχετε περάσει ως τώρα; Τι είναι αυτό που ευχαρίστως θα ξεχνούσατε από τη μέχρι τώρα διαδρομή σας;
   Κρατάμε τα πάντα ανεξαιρέτως... Αυτός είναι ο δρόμος μας και το πώς αντιμετωπίζουμε το τι μας φέρνει, μας φανερώνει τον χαρακτήρα μας... Δεν θα θέλαμε να ξεχάσουμε τίποτα γιατί θα ριψοκινδυνεύαμε να ζήσουμε την επανάληψη...
 
   Μήπως θα ήταν πολύ καλύτερα αν είχατε γεννηθεί σε άλλη χώρα; Όσον αφορά τη μουσική σας και την πορεία σας στη μουσική.
   Δεν έχω ιδέα... Σίγουρα θα ήμασταν άλλοι... Για ένα Αφρικανάκι που θα ζήσει λίγο μόνο καιρό πριν πεθάνει από AIDS ή ένα παιδί σε εμπόλεμη χώρα, η απάντηση στο υποθετικό αυτό ερώτημα θα ήταν προφανής... Αλλά για κάποιον που έχει γεννηθεί σε μια σχετικά ελεύθερη χώρα, με δυνατότητα για μόρφωση είναι λίγο γαϊδουριά να μην αναλαμβάνει την προσωπική του ευθύνη και τον αγώνα από το πόστο του... Όσον αφορά την μουσική, σίγουρα κάπου είναι πιο ευνοϊκές οι συνθήκες για όσους μεγαλώνουν εκεί για μάθηση και ευκαιρίες όμως δεν είναι η μουσική καριέρα τύπου Super Idol το θέμα μας... Είναι η υγιής έκφραση, η επικοινωνία, η παρέα και το ταξίδι...
 
Κώστας Κούλης
Phase pic01

Συνεντεύξεις

Επισκέπτες

0 Μέλη και 247 Επισκέπτες Συνδεδεμένοι