Συνεντεύξεις

Facebook

Twitter

Συνέντευξη με τους Σπυριδούλα

 

   SPYRIDOULA 003 01Όταν δίνεται σε κάποιον η ευκαιρία να μιλήσει με τους θρυλικούς ΣΠΥΡΙΔΟΥΛΑ, τότε είναι κάτι που δεν το σκέφτεται για δεύτερη φορά. Επειδή τα πολλά λόγια είναι φτώχεια, πάρτε το ποτήρι με το κόκκινο κρασί δίπλα σας και απολαύστε μία πραγματικά ροκ συνέντευξη.
 
   Εμφανιστήκατε στο προσκήνιο σε μια εποχή που η ροκ στην Ελλάδα ήταν ακόμα σε εμβρυακό στάδιο. Έχοντας διανύσει ουσιαστικά πέντε δεκαετίες «ζωής», θεωρείτε ότι έχει υπάρξει μουσική εξέλιξη στην χώρα;
   Σίγουρα τα χρόνια είναι πολλά και τα πράγματα έχουν αλλάξει, άλλοτε προς το καλύτερο, άλλοτε προς το χειρότερο και σε κάποια σημεία είναι απλά διαφορετικά. Ας μην ξεχνάμε ότι ξεκινήσαμε την πορεία μας στα μουσικά πράγματα σε μια περίοδο παντοκρατορίας των μεγάλων δισκογραφικών εταιριών που είχαν τον, σχεδόν, απόλυτο έλεγχο της μουσικής παραγωγής. Επίσης το οικονομικό και κοινωνικό περιβάλλον ήταν εντελώς διαφορετικό. Η Ελλάδα στα μέσα της δεκαετίας του ’70 ήταν μια φτωχή, σχετικά, χώρα, που μόλις έβγαινε από την περιπέτεια της χούντας, και έκανε τα πρώτα δειλά βήματά της στο νέο Ευρωπαϊκό περιβάλλον που σχηματιζόταν τότε. Ωστόσο, παρ’όλο που τα μέσα ήταν πενιχρά, υπήρχε αρκετή κινητικότητα, πράγμα που εκφράστηκε και μουσικά.
 
   Αυτή την περίοδο έιχαμε την καλή τύχη να ξεκινήσουμε και εμείς και να γνωρίσουμε τον Παύλο. Το αποτέλεσμα της συνεργασίας μας ήταν το «ΦΛΟΥ» που κυκλοφόρησε το ’79 και δίνει ένα στίγμα της εποχής. Το soundtrack εκείνων των χρόνων, στον μουσικό χώρο που μας αφορά, συμπληρώνει αλλη μία εμβληματική φυσιογνωμία, ο Νικόλας Άσιμος, ο Δημήτρης Πουλικάκος και συγκροτήματα όπως οι Socrates, οι Μουσικές Ταξιαρχίες, οι Φατμέ κλπ. Από τότε έτρεξε πολύ νερό στ’ αυλάκι, η ζωή των ανθρώπων άλλαξε, η τεχνολογία επίσης και, βέβαια, άλλαξε κι ο τρόπος που ακούμε, άρα και που γράφουμε. Παρ’όλα αυτά διστάζουμε να συμμεριστούμε τον όρο «εξέλιξη», καθώς υπονοεί συνήθως κάποια ανωτερότητα σε σχέση με το «παλαιωμένο» προηγούμενο, γεγονός που δεν επαληθεύεται στην πραγματικότητα...
 
   Η σημαντικότερη αλλάγή, που έχει δραστική επίπτωση στη μουσική, είναι η έκρηξη της ψηφιακής τενολογίας, που ναι μεν «φτώχυνε» αρκετά τον ήχο, αφού ο αναλογικός ήχος είναι καλύτερης ποιότητας, έλυσε όμως τα χέρια των μουσικών σε μεγάλο βαθμό, τόσο στην επεξεργασία του υλικού τους, όσο και στην  προβολή και διάδοσή του, μέσω του διαδικτύου.
 
... ο Παύλος συνόψιζε με μοναδικό τρόπο τις ποιότητες μιας ολοκληρωμένης καλλιτεχνικά προσωπικότητας: εξαίρετος τραγουδιστής, στιχουργός, με βαθιά μουσικότητα... Δεν νομίζω να υπήρξε κάτι ανάλογο μέχρι σήμερα.

   SPYRIDOULA 1978 01Πόσο δύσκολο είναι για ένα συγκρότημα να έχει διαλυθεί και επανασυνδεθεί δύο φορές; Υπάρχει η ίδια φλόγα με την αρχή ή πρέπει να επανακαθορίσετε κίνητρα και καταστάσεις;
   Το να διαλυθεί είναι πολύ εύκολο! Οι συνθήκες στην Ελλάδα δεν είναι καθόλου ευνοϊκές για συλλογικές προσπάθειες, ζούμε στον παράδεισο του ατομισμού...Η επανασύνδεση προϋποθέτει τη σταθερή προσήλωση στην ιδέα ότι το «εμείς» μπορεί να μας ταξιδέψει σε γοητευτικότερους προορισμούς από το «εγώ». Από κεί και πέρα τα πράγματα απλοποιούνται αρκετά. Εννοείται ότι μετά από 35 χρόνια έχουμε αλλάξει και προς το καλύτερο και προς το χειρότερο. Πιστεύουμε όμως πως έχουμε κατορθώσει να διατηρήσουμε αυτό που έχει σημασία:την ικανότητα να συγκλονιζόμαστε από το μαγικό παιχνίδι των ήχων και των ρυθμών. Έχουμε τελεσίδικα αποφασίσει οτι θέλουμε να είμαστε επιβάτες του τρένου που λέγεται μουσική, γιατί είναι η μοναδική δραστηριότητα που γνωρίζουμε, που μπορεί να κάνει τη ζωή μας πιό υποφερτή, χωρίς να βλάπτει σοβαρά την υγεία μας! Δεν υπάρχουν άλλα κίνητρα να επανακαθορίσουμε, αυτά είναι τακτικές κινήσεις χωρίς ιδιαίτερη σημασία.
 
Το όνομα Σπυριδούλα έγινε ομόφωνα αποδεκτό τόσο γιατί ήταν κόντρα στη σοβαροφάνεια και τον ναρκισσισμό που χαρακτήριζε τα γκρουπ της εποχής, όσο και γιατί παρέπεμπε στην ιστορία της «ψυχοκόρης» που βασανιζόταν άγρια από τ’ αφεντικά της.

   Συμπληρωματικά με την προηγούμενη ερώτηση, πότε νιώθατε ότι παίζατε καλύτερα: Στο ξεκίνημά σας με τον ενθουσιασμό που υπάρχει πάντοτε ή σήμερα, με την τεράστια εμπειρία που έχετε;
   Η μουσική είναι όπως κι η ζωή, είναι μια συνεχής ροή εντυπώσεων, εμπειριών, καταστάσεων και δεν τεμαχίζεται σε κομμάτια που μπορούν να αναλυθούν ξεχωριστά, και βέβαια δεν μπορεί ίδιος άνθρωπος να ζήσει παράλληλα σε δύο διαφορετικές χρονικές στιγμές, ώστε να μπορεί να τις συγκρίνει. Αυτό που μπορεί να συγκρίνει είναι το σήμερα με την ανάμνηση του τότε, πράγμα τελείως διαφορετικό.Όπως λοιπόν και στην ζωή, έτσι και στη σχέση μας με τη μουσική τίποτα δεν είναι δεδομένο κι αυτονόητο. Πρέπει συνεχώς να προσπαθείς για να μην χάσεις την ικανότητα να ξαφνιάζεσαι, πράγμα όχι εύκολο, μιας και όλα γύρω μας προσπαθούν να μας υποβάλουν την ιδέα ότι κάθε μέρα ζούμε την ίδια επαναλαμβανόμενη καταναγκαστική ρουτίνα. Ωστόσο το παράδειγμα ανθρώπων που υπήρξαν δημιουργικοί μέχρι τα τελευταία τους αποδεικνύει ότι υπάρχει τρόπος...

   SPYRIDOULA 1978 01 1Πώς ήταν να συνεργάζεσαι με τον Παύλο Σιδηρόπουλο; Μπορείτε να μας μεταφέρετε εικόνες που σας έχουν μείνει στο μυαλό από την θρυλική αυτή μορφή της ελληνικής ροκ;
   Αναμφίβολα ο Παύλος συνόψιζε με μοναδικό τρόπο τις ποιότητες μιας ολοκληρωμένης καλλιτεχνικά προσωπικότητας: εξαίρετος τραγουδιστής, στιχουργός, με βαθιά μουσικότητα... Δεν νομίζω να υπήρξε κάτι ανάλογο μέχρι σήμερα. Τότε όμως που γνωριστήκαμε δεν ήταν θρύλος, ευτυχώς για μας, γιατί θα τον βλέπαμε με δέος και δεν θα έιχαμε ίσως  την απαιτούμενη χαλαρότητα, ώστε να συνεισφέρουμε και μείς την δική μας ματιά σ’ αυτή την προσπάθεια. Ηταν βέβαια ήδη πιό έμπειρος, είχε κάνει τραγούδια με τους Δάμων και Φιντίας και τα Μπουρπούλια, ποτέ όμως δεν λειτούργησε «αφ’υψηλού», θεωρούσε τον εαυτό του μέλος του γκρουπ, μια γνώμη ανάμεσα σε πέντε, πράγμα ιδιαίτερα γενναιόδωρο, αφού το περισσότερο υλικό ήταν δικό του...Η εποχή της συνεργασίας μας ήταν μεγάλο σχολείο για μας, πήραμε πολλά εφόδια για τη συνέχεια...Εικόνες δεν είναι εύκολο να μεταφερθούν, είναι ένα ολόκληρο κλίμα, μια ατμόσφαιρα που δεν γίνεται να αναπαραχθεί με μορφή «ανέκδοτου».

   Πώς έχετε βιώσει τις συνεχείς εναλλαγές μελών στο συγκρότημα; Είναι κάτι που έχει δυσκολέψει την εξέλιξή σας ή σας έχει ανανεώσει;
   Μάλλον και τα δύο. Κατ’ αρχήν να πούμε πως οι περισσότεροι από τους φίλους που συνεργάστηκαν μαζί μας δεν «εκδιώχθηκαν», αλλά αποχώρησαν για διάφορους λόγους, με πιό συνηθισμένο άλλες επαγγελματικές ασχολίες, που όσο μεγαλώναμε γίνονταν απαιτητικότερες. Οι αλλαγές στα μέλη και κουράζουν, αλλά και ανανεώνουν. Τελικά βέβαια, έγιναν για να φτάσουμε μέχρι σήμερα. Το σημερινό μας σχήμα είναι σχετικά σταθερό, παίζουμε πολλά χρόνια μαζί και ελπίζουμε να παραμείνει έτσι.

   019 6198Το ‘Νάυλον ντέφια και ψόφια κέφια’ έχει γραφτεί για συγκεκριμένο πρόσωπο ή για να στιγματίσει την τάση εμπορικής εκμετάλλευσης του ρεμπέτικου;
   Και τα δύο, αλλά δεν έχει τη έννοια της προσωπικής επίθεσης, αφορά την «ρεμπετομανία» κι όχι τα ρεμπέτικα, βέβαια, για τα οποία τρέφουμε μεγάλο σεβασμό.

   Από πού προέρχεται το όνομά σας;
   Το όνομα Σπυριδούλα προτάθηκε από έναν φίλο και συνεργάτη, τον Γιώργο Γαϊτάνο και δεν έχει σχέση με το επώνυμό μας, όπως ίσως φαντάζονται κάποιοι, κι έγινε ομόφωνα αποδεκτό τόσο γιατί ήταν κόντρα στη σοβαροφάνεια και τον ναρκισσισμό που χαρακτήριζε τα γκρουπ της εποχής, όσο και γιατί παρέπεμπε στην ιστορία της «ψυχοκόρης» που βασανιζόταν άγρια από τ’ αφεντικά της.
 
Πάντα υπάρχουν ιδέες και σκέψεις για νέα δουλειά ... όταν καταλήξουμε ότι έχουμε κάτι καινούριο να πούμε, θα το εκδόσουμε, είναι αρκετά εύκολο πια.

   SPYRIDOULA 1993 01Υπάρχει κάποιο νέο συγκρότημα ή καλλιτέχνης που να σας έχει εντυπωσιάσει;
   Υπάρχουν πολλά πράγματα που μας αρέσουν, αλλά δεν νομίζω οτι τα τελευταία χρόνια έχει προκύψει κάτι πολύ εντυπωσιακό στη μουσική. Από ελληνικά μας αρέσουν οι δουλειές του Αγγελάκα, και οι προσωπικές κι αυτά που έχει κάνει με το Βελιώτη, που είναι πολύ ενδιαφέρων μουσικός.

   Βλέπετε κοινά στοιχεία στο εξεγερσιακό κλίμα που υπήρχε επί Χούντας και οδήγησε στα γεγονότα του Πολυτεχνείου και στη σημερινή εποχή;
   Όχι, η Χούντα ήταν ένα εξ'ορισμού παράνομο καθεστώς επιβεβλημένο με τη βία των όπλων και η αντίσταση εναντίον του αφορούσε ζητήματα πολιτικών ελευθεριών κυρίως, η οικονομική συγκυρία ήταν ευνοϊκή, δεν υπήρχε ανεργία και ανέχεια. Σήμερα τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά, έχουμε κυβέρνηση που προήλθε από νομότυπες διαδικασίες, (αν και τα ψέματα κι οι εκβιασμοί πήγαν σύννεφο) οπότε μια πιθανή εξέγερση μπορεί να πάρει διαστάσεις ταξικού πολέμου, με απρόβλεπτες συνέπειες, καθώς η φτώχεια, η ανεργία κι η ανασφάλεια έχουν πάρει τρομακτικές διαστάσεις. Αν μη τι άλλο, ζούμε ενδιαφέρουσες εποχές...

   Ο τελευταίος σας δίσκος κυκλοφόρησε πριν από έξι χρόνια. Υπάρχουν σχέδια για νέα δουλειά;
   Πάντα υπάρχουν ιδέες και σκέψεις για νέα δουλειά. Αυτό που δεν υπάρχει είναι το «αγχος» της τακτικής δισκογραφίας, όταν καταλήξουμε ότι έχουμε κάτι καινούριο να πούμε, θα το εκδόσουμε, είναι αρκετά εύκολο πια.
 
   Σας ευχαριστώ πολύ, καλή συνέχεια σε ότι κάνετε!
   Κι εμείς ευχαριστούμε, να ’στε καλά!
 
Νίκος Κασκαράς
00spyridoula banner

Συνεντεύξεις

Επισκέπτες

0 Μέλη και 137 Επισκέπτες Συνδεδεμένοι