Facebook

Twitter

Άρθρα

'Αγάπη δε μη έχω, ουδέν ειμί!' τα πιο γενναία λόγια από τον Απόστολο των Εθνών!

 apostle-paul-giovanni-paolo-pannini
   Ο Απόστολος Παύλος είναι κατά γενική ομολογία ο Απόστολος της οικουμένης, ο υπέρμαχος της αδελφοποίησης των λαών και ο ιδρυτής της οικουμενικής Χριστιανικής Εκκλησίας. Γεννημένος στην εξελληνισμένη Ταρσό της Κιλικίας, ο Παύλος ή Σαύλος ή Σαούλ στα εβραϊκά ήταν Εβραίος στην καταγωγή, από τη φυλή Βενιαμίν του γένους Ισραήλ και ανήκε στην τάξη των Φαρισαίων. Εκτός από την ιουδαϊκή εκπαίδευσή του, ο Παύλος είχε την τύχη να μετέχει και της ελληνικής παιδείας, καθώς η γενέτειρά του ήταν ακτινοβόλο πνευματικό κέντρο της εποχής, εφάμιλλο με την Αθήνα και την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Επηρεασμένος από τις δύο μεγάλες κοσμοθεωρίες της εποχής του, την ελληνική και την εβραϊκή, ο Παύλος κατόρθωσε να διαμορφώσει μια νέα κοσμοθεωρία και να προτείνει ένα νέο τρόπο ζωής, τον χριστιανικό.
 
   Παρότι κήρυττε εξαρχής σε συναγωγές, σε «δικούς του!» Ιουδαίους, τα λόγια του έβρισκαν απήχηση και σε εθνικούς, σε Έλληνες δηλαδή, από όλα τα κοινωνικά στρώματα. Μάλιστα όταν οι Ιουδαίοι τον απέρριπταν και τον περιφρονούσαν ή τον κυνηγούσαν, εκείνος χωρίς να διστάσει συνέχισε να κηρύττει σε όλους τους λαούς, ανεξάρτητα από την θρησκεία τους, λέγοντας χαρακτηριστικά «εγώ από του νυν εις στα έθνη πορεύσομαι». Αυτή η επιμονή του να ενώσει όλα τα έθνη υπό τη σκέπη μιας και μοναδικής θρησκείας, ενός και μοναδικού Θεού, οφείλεται εν πολλοίς και στην επίδραση της ελληνιστικής φιλοσοφίας, κυρίως του Στωικισμού. Σύμφωνα με τους Στωικούς, τα πάντα στον Κόσμο διέπονται από τον Λόγο. «Εν αρχή ην ο Λόγος, και ο Λόγος ην προς τον Θεόν και Θεός ην ο Λόγος», λέει και το κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο. Η ενότητα όλων, ο Λόγος, δηλαδή η λογική που κυριαρχεί στον μικρόκοσμο και τον μακρόκοσμο και συνέχει όλο το Σύμπαν ταυτιζόταν κατά τους αρχαίους Έλληνες Στωικούς φιλοσόφους με τον Σπερματικό Λόγο, τον Λόγο του Δία, τη Θεία Πρόνοια και την Ειμαρμένη. Τα πάντα στο σύμπαν συνέχει ένας ιερός δεσμός και κάθε τι έχει τη θέση που του αρμόζει και του αναλογεί από τη φύση του να έχει στον κόσμο. Ακριβώς επειδή η λογική είναι το κοινό χαρακτηριστικό όλων των ανθρώπων και όλοι μετέχουμε εξίσου και στη θεία λογική, έπεται ότι κατά το φυσικό δίκαιο (αν το δούμε από φιλοσοφική σκοπιά) ή στα μάτια του Θεού (αν το δούμε με τη θρησκευτική οπτική) όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι ενώπιον του Θεού. Ίσως η Κοσμόπολις των Στωικών, η ιδανική δηλαδή πόλη ή κράτος που θα περιελάμβανε όλους τους χρηστούς πολίτες, να ήταν το πρότυπο του Παύλου, ο οποίος σάρωσε τον τότε γνωστό κόσμο, από την Ιερουσαλήμ και την Αντιόχεια ως την Αθήνα και τη Ρώμη για να φέρει τον «κοσμοπολιτισμό» της νέας θρησκείας.
 
   Το 53μΧ. ο απόστολος Παύλος ήρθε στη Θεσσαλονίκη, όπου και κήρυξε στη Συναγωγή Etz Haim (Το Δέντρο της Ζωής) για τρία διαδοχικά Σάββατα. Μετά τη Θεσσαλονίκη και τη Βέροια κατευθύνθηκε στην Αθήνα, όπου, αφού συναντήθηκε με Επικούρειους και Στωικούς φιλοσόφους, του δόθηκε βήμα για να μιλήσει στον Άρειο Πάγο. Επειδή οι Αθηναίοι είχαν βωμό αφιερωμένο στον Άγνωστο Θεό, ο Παύλος με παρρησία τους μίλησε για τη νέα θρησκεία και τον ένα και μοναδικό Θεό που είναι πνευματικός και δεν βρίσκεται στα είδωλα. Τα λόγια του απηχούν επιδράσεις από την αρχαία ελληνική γραμματεία και φιλοσοφία. Συγκεκριμένα τόνισε ότι ο Θεός «εποίησε εξ ενός αίματος παν έθνος ανθρώπων κατοικείν επί παν το πρόσωπο της γης» και ότι «…ζητείν τον Κύριον, ει άρα γε ψηλαφήσειαν αυτόν εύροιεν και γε ου μακράν από ενός εκάστου ημών υπάρχοντα». Επίσης είπε στους Αθηναίους ότι «εν αυτώ γαρ ζώμεν και κινούμεθα και εσμέν ως και τινές των καθ’ υμάς ποιητών ειρήκασιν, του γαρ [δηλαδή του Θεού] και γένος εσμέν»! Δηλαδή ότι ζούμε εντός του Θεού και είμαστε όλοι γενιά του, όπως το διατύπωσαν και οι Έλληνες ποιητές!
 
   
agapheinai2   Από τις πολλές επιστολές του Παύλου στους διάφορους λαούς που επισκέφθηκε και δίδαξε, ξεχωρίζει η Α’ Προς Κορινθίους Επιστολή γιατί το κεφάλαιο ΙΓ είναι αφιερωμένο στην Αγάπη. Πρόκειται για τον Ύμνο που έγραψε ο Απόστολος των Εθνών και αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της χριστιανικής θρησκείας. Χαρακτηριστικά αναφέρω εδώ κάποιους στίχους: «Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων, αγάπην δε μη έχω, γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον. Εάν έχω προφητείαν και ειδώ τα μυστήρια πάντα …αγάπη δε μη έχω ουδέν ειμί.
…η αγάπη πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει, η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει… νυν δε μένει πίστις, ελπίς, αγάπη, τα τρία ταύτα, μείζων δε τούτων η αγάπη». Σας αφήνω να απολαύσετε τον Ύμνο της Αγάπης σε μουσική Ζ. Preisner από την ταινία Μπλε του Κ. Κισλόφσκι.
 
  
 
Δήμητρα Ν. Ρετσινά
 

Mindfield

Επισκέπτες

0 Μέλη και 101 Επισκέπτες Συνδεδεμένοι